Brynhildur Þórarinsdóttir, barnabókahöfundur á Akureyri, hjólar í Iluga Gunnarsson, mennta- og menningarmálaráðherra, í pistli sem hún birtir á umræðuþræði um byggðaþróun á Facebook.
Brynhildur vitnar til viðtals sem N4 tók við Illuga í vikunni vegna læsisátaks. Þar kom fram gagnrýni á að öll störf tíu lestrarráðgjafa Menntamálastofnunar skuli staðsett í Reykjavík að vilja ráðherra. Illugi svaraði að ekki væri um byggðamál að ræða heldur menntamál. Mat Háskólans á Akureyri er að sambærileg störf séu nú þegar unnin við HA og þess vegna sé rétt að dreifa þeim
\"Þetta er ekki byggðamál segir Illugi - þetta eru menntamál. En eru nokkur mál meiri byggðamál en menntamálin?“ spyr Brynhildur: \"Málið snýst ekki bara um góða skóla fyrir börn heldur líka tækifæri fyrir menntað fólk til starfa - og viðurkenningu á tilverurétti menntastofnana utan Reykjavíkur. Í þessu samhengi má rifja upp hugmynd Illuga um einn ríkisrekinn tónlistarskóla fyrir framhaldsnám í Reykjavík,“ skrifar Brynhildur.
\"Ef dæmið væri á hinn veginn hefði það verið kallað kjördæmapot að 1.þingm. kjördæmis setti verkefni fyrir rúmlega 1 milljarð niður í sitt kjördæmi. Nú hafa 8 ráðgjafar af 10 mögulegum verið ráðnir til Menntamálastofnunar í Rvk. Kostnaðaráætlun átaksins er aðgengileg á vef ráðuneytisins. Þar kemur fram að áætlaður kostnaður af lestrarráðgjöfunum er 135 milljónir á ári 2016-2019, plús 45 milljónir 2015, alls 585 milljónir. Þar af er ferðakostnaður áætlaður 20 m. á ári, alls 100 milljónir. Gisting virðist ekki inni í þeim tölum skv. skjalinu. Hver hefði sparnaðurinn orðið að ráða helming þessara ráðgjafa hingað norður - eða í störf án staðsetningar, norður, austur, vestur og suður? Ég er sammála ráðherra um að það þurfi að efla lestur barna, ég er bara hvorki sammála um aðferðafræði né notkun þeirra fjármuna sem eiga að fara í læsisátak; hefði t.d. viljað sjá hluta af þessum 1.060 milljónum fara til að styrkja barnabókmenntir, til að mynda gegnum skólasöfnin.\"
Brynhildur kveðst sammála ráðherra um að það þurfi að efla lestur barna, en hvorki sammála aðferðafræði né notkun þeirra fjármuna sem eigi að fara í læsisátak. Hún hefði viljað sjá hluta af þessum 1.300 milljónum fara til að styrkja barnabókmenntir, til að mynda gegnum skólasöfnin og í sjóð sem veitti styrki til lestrarhvetjandi verkefna – „því hvað dugar að kenna börnum að taka próf ef þau langar ekki til að lesa?“
\"Út um allt land er drífandi og hugmyndaríkt fólk sem gæti lagt lestrarátaki lið með spennandi lestrarhvetjandi verkefnum ef það fengi tækifæri til að skapa þau,\" skrifar Brynhildur og bætir við: \"Því miður er enginn sérstakur lestrarsjóður í fjárhagsáætlun átaksins, þar stendur einungis \"hvatt er til að Sprotasjóður, Þróunarsjóður námsgagna og aðrir sjóðir verði með læsisáherslu til 2010\". Ekki kemur fram að setja eigi aukið fé í þessa sjóði. Ef ég væri Illugi og stjórnaði Menntamálastofnun óbeint myndi ég læra af umræðunni og ráða tvo síðustu ráðgjafana til starfa annars staðar en í Rvk. Og ég myndi ráða þá til að vinna fyrst og fremst að lestrarhvetjandi verkefnum,“ skrifar Brynhildur, verðlaunaður barnabókahöfundur sem kennir íslensku við Háskólann á Akureyri.
