Í febrúar var greint frá því að málverk af hjónunum Jóni Baldvini Hannibalssyni og Bryndísi Schram sem hafði hangið áratugum saman á vegg í matsal Menntaskólans á Ísafirði hefði verið fjarlægt. Var það tekið niður að beiðni nemanda skólans. Samkvæmt frétt RÚV var nemandi í femínistafélagi MÍ sem fór fram á það við starfsfólk skólans að málverkið yrði tekið niður og var það gert samdægurs. Staðfestir Jón Reynir Sigurvinsson, skólameistari MÍ, atburðarásina.
Jón Baldvin var fyrsti skólameistari Menntaskólans á Ísafirði á árinum 1970-1979 en meðal þeirra sem hafa sakað Jón Baldvin um kynferðislega áreitni undir myllumerkinu #metoo eru fyrrverandi nemendur við skólann. Málverkið var gjöf frá fyrsta útskriftarárgangi skólans og var fært skólanum á 10 ára stúdentsafmæli þeirra árið 1984. Þá hafði fjölda kvenna á svipuðum tíma einnig sakað Jón Baldin um kynferðislega áreitni.
Í lok maí birtist Bryndís svo grein á vefsíðu Bæjarins besta á Ísafirði. Bryndís endurbirti greinina í dag á Facebook-síðu sinni. Þar greinir Glúmur Baldvinsson, sonur Bryndísar og Jóns Baldvins frá því að hann hefði óskað eftir að fá verkið í sínar hendur. Bryndís segir á Facebook að verkið hafi verið tekið niður og það hafi verið gert „að kröfu femínistafélags skólans, sem að sögn taldi fjórar persónur.“
Bryndís segir í grein sinni: „Tengdafaðir minn, Hannibal Valdimarsson, var einhver umdeildasti stjórnmálamaður Íslands, meðan hann lifði. Vestfirðingur í húð og hár, eins og flestir vita. Þegar ég var unglingur í Vesturbæ Reykjavíkur, sá ég oft myndir af honum í Morgunblaðinu. Þessum myndum fylgdi yfirleitt einhver skætingur og níð um persónu hans – en aldrei þó, að hann væri barnaníðingur, merkilegt nokk!“
„En auðvitað fór ekki hjá því, að allt þetta níð og rógur á síðum dagblaðanna síaðist inn á heimilin – inn í eldhúskrókinn. Þar var hann borinn á borð með morgunkaffinu, síðdegiskaffinu – og jafnvel líka með kvöldkaffinu. Kökur voru óþarfar, því að ekkert rennur ljúflegar niður en slúðursögur, gómsætar og krassandi,“ segir Bryndís.
![\"\"](\"/static/files/frettir/bryndis-1.jpg\")
Þá fjallar Bryndís um skólaslitin 25. maí í menntaskólanum.
„Þar hafa þá væntanlega verið viðstaddir einhverjir úr seinasta árganginum sem Jón Baldvin útskrifaði, til að fagna 40 ára stúdentsafmæli sínu. Þeir munu væntanlega hafa tekið eftir því, að það er búið að fjarlægja málverk af fyrstu skólameistarahjónunum, sem hafði verið uppi á vegg í mötuneyti skólans í næstu 40 ár. Hvers vegna? Hafa þau verið dæmd fyrir glæp? Eitthvað hlýtur það að vera, fyrst skólameistarinn – reyndar gamall nemandi okkar – telur okkur ekki lengur í sínum húsum hæf. Ástæðan mun vera illt umtal í blöðunum – rógur og níð.“
Þá bætir Bryndís við: „Eitt að lokum. Menn verða að vera sjálfum sér samkvæmir í verkum sínum – hvort sem þau eru góð eða ill. Verður skólameistari ekki líka að sjá til þess, að Saga Menntaskólans á Ísafirði eftir fyrrum skólameistara, Björn Teitsson – sem fer lofsamlegum orðum um brautryðjendurna – verði fjarlægð af bókasafni skólans, rétt eins og myndin af veggnum? Þá fyrst væri verkið fullkomnað.“
Glúmur Baldvinsson tjáir sig á Facebook-vegg móður sinnar. Greinir Glúmur frá því að hann hafi óskað eftir að fá verkið í hendur. Hann segir:
„Ég hafði samband við skólastjórann fyrir tveimur mánuðum og óskaði eftir að fá málverkið afhent fyrst skólinn hefði hent því í rykugar geymslur og hefði ekki not fyrir það. Fékk þau svör að beiðnin væri til umfjöllunar hjá skólaráði. Enn ekkert svar.“
