Björn leví skýtur föstum skotum: „við höldum að það sé bara eðli­legt“

Björn Leví Gunnars­son, þing­maður Pírata, fer hörðum orðum um Þing­valla­nefnd og starfs­hætti á Al­þingi í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag. Hann veltir því upp hvort ekki sé réttara að verk­efni Þing­valla­nefndar ættu ekki heima hjá fram­kvæmda­valdinu.

„Í maí í fyrra spurði ég for­mann Þing­valla­­nefnd­ar, þegar mælt var fyr­ir breyt­ingu á lög­um um þjóð­garðinn á Þing­­völl­um, hvort það væri ekki rétt­ara að þau stjórn­sýslu­­legu verk­efni sem Þing­valla­­nefnd var gert að sinna ættu ekki heima hjá fram­­kvæmda­vald­inu,“ segir Björn í pistlinum. „Sér­­stak­­lega vegna þess að ef ein­hver á­lita­­mál kæmu upp og um­hverf­is- og sam­­göngu­­nefnd (USN) þyrfti að sinna eft­ir­lits­hlut­­verki sínu gagn­vart þeim mál­um.“

Hann segir að það myndi þá þýða að bæði for­maður og vara­for­maður nefndarinnar þyrftu að fara úr sætum sínum sem nefndar­menn um­hverfis-og sam­göngu­nefndar og setjast í yfir­heyrslu­sætin fyrir framan nefndina.

„Ekki nóg með það þá þyrftu Karl Gauti Hjalta­­son, Hanna Katrín Frið­riks­­son og Lín­eik Anna Sæv­ars­dótt­ir einnig að gera slíkt hið sama,“ segir Björn Þeir sem eftir sætu til að spyrja nefndar­menn Þing­valla­nefndar spurninga væru Berg­þór Óla­son, Jón Gunn­ars­­son, Guð­jón S. Brjáns­­son, Kol­beinn Ótt­ars­­son Proppé og Björn sjálfur.

„Fimm nefnd­ar­­menn USN (meiri­hlut­inn) yrðu gest­ir og fimm, á­samt á­heyrn­ar­full­­trúa, væru eft­ir í eft­ir­lits­hlut­­verki. Vænt­an­­lega kæmu vara­­menn inn í USN, en það er vand­­séð hvernig nokk­ur ætl­ar að spyrja gagn­rýn­inna og nauð­syn­­legra spurn­inga. Nema ég auð­vitað, það er eng­inn Pírati í Þing­valla­­nefnd. Eng­in spurn­ing um tengsl sem þvæl­ast þar fyr­ir.“

Stærra vanda­mál

Björn segir nefndina dæmi um stærra vanda­mál sem Al­þingi glímir við í að­halds­hlut­verki sínu. „Því það er hefð að meiri­hluti þings­ins slái sam­an í að eigna sér fram­­kvæmda­valdið, og sé því allt á einni hendi; fram­­kvæmda­valdið, lög­gjaf­ar­valdið, fjár­veit­ing­ar­valdið og eft­ir­lits­hlut­­verkið með fram­kvæmda­valdinu.“

Björn segir ljóst að hlut­verk meiri­hlutans á þingi sé ekki að veita að­hald og eftir­lit með fram­kvæmda­valdinu, ljóst sé að hann þvælist fyrir því fyrir­lit. „Gera lítið úr mis­tök­um eða af­glöp­um ráð­herra, bera fyr­ir sig stjórn­ar­­sam­­starf um­­­fram lög­brot eða að halda vernd­ar­hendi yfir hags­muna­­tengsl­um.“ Hann segir jafn skýrt dæmi um brot á skipt­ingu rík­is­valds­ins og sést í hinni litlu Þing­valla­­nefnd vera til í miklu stærri út­­gáfu í ger­völlu þing­inu. „Við erum bara orðin svo vön því fyr­ir­komu­lagi að við höld­um að það sé bara eðli­­legt.“

„Af hverju fær slíkt rugl að við­gang­ast á Al­þingi?“

Þá veltir Björn því fyrir sér hvað sagt yrði ef dómari í Lands­rétti myndi í miðju réttar­haldi bera vitni fyrir hönd anars máls­aðilans. „Eða ef lög­maður sama máls­aðila myndi hringja í dóm­ara að loknu þing­haldi og hjálpa til við að skrifa dóms­orðið?“

Það sé fá­sinna og rugl. „Af hverju fær slíkt rugl að við­gang­ast á Al­þingi? Það er ekk­ert eðli­­legt við að Al­þingi starfi sem varn­ar­­stofn­un fram­­kvæmda­valds­ins sem sér ekk­ert illt, heyr­ir ekk­ert illt og seg­ir ekk­ert illt.“