Það má klárlega halda því fram að orð vikunnar sé „íþyngjandi“. Sitt sýnist hverjum um notkun ferðamálaráðherra á orðinu um bílaleiguna Procar. Miðað við þau brot sem virðast hafa verið framin af stjórnendum og starfsfólki þeirrar bílaleigu leggst það ekki vel í landann að kalla afturköllun á starfsleyfi bílaleigunnar „íþyngjandi“. Það er mjög skiljanlegt, enda sönnunargögnin umbrotin frekar ótvíræð og svívirðileg. Það er þó rétt hjá ráðherra, sem ég þarf alls ekkert aðtaka undir, að tæknilega útskýringin á starfsleyfissviptingu er íþyngjandi aðgerð.
Ef eitthvað þá er ráðherra bara að vera nákvæm. Óheppilega nákvæm því orðavalið snertir skiljanlega réttlætiskennd fólks. Hér langar mig hins vegar að vekja athygli á öðru svindlmáli. Nýlega komst mál sem ég hef unnið að á þingi á næsta stig þegar fjármálaráðuneytið tilkynnti á fundi fjárlaganefndar að verið væri að endurskoða reglur um dagpeninga. Ástæðan fyrir því er að ekki hefur verið farið eftir þeim reglum frá því að þær voru settarárið 2009. Hvorki ráðuneyti né skrifstofa Alþingis hefur fylgt reglunum þegar kemur að því að meta hlunnindi sem ráðherrar og þingmenn fá í ferðum sínum til út-landa. Afleiðingin er sú að þingmenn og ráðherrar fá of mikla dagpeninga greidda.
Þetta hefur verið viðurkennt í svörum við fyrirspurnum mínum um ferðakostnað og dagpeninga ráðherra. Þar er svarað: „Ráðherra er ekið út á flugvöll í bifreið ráðuneytisins þegar um er að ræða ferðir á vegum ráðuneytisins. Dagpeningar eru ekki skertir vegna ferða íráðherrabifreið út á flugvöll“ en í reglum umferðakostnað segir:
„Af dagpeningum ber að greiða allan venjulegan ferðakostnað annan en fargjöld svo sem ferðakostnað að og fráflugvöllum.“
Ráðherra fær sem sagt bæði dagpeninga fyrir ferðakostnað og frítt far í ráðherrabíl. Í svari forsætisráðherra við sömu fyrir-spurn er mjög áhugavert svar: „Hefð hefur ekki skapast fyrir því að leggja sérstakt mat á umfangið þannig að það hafi leitt til frádráttar frá almennum dagpeningagreiðslum.“ Það á ekki að þurfa að myndast hefð fyrir því að fara eftir lögum og reglum. Svar Alþingis við þessu öllu er: „Starfs-menn fjármálaskrifstofu hafa ekki forsendur til þess að leggja fjárhagslegt mat á slík hlunnindi frá þriðja aðila.“
Samt er hægt að leggja mat á það hver upphæð dagpeninga á að vera. Af hverju er þá svona erfitt að meta hversu mikil hlunnindi þingmenn og ráðherrar fá?
„Ferð á flugvöll, 5.500 kr. með flugrútunni, hérna eru dagpeningar fyrir því. Fékkstu far á ráðherrabílnum? Endur-greiddu 5.500 kr., takk.“. Mikið var þetta nú erfitt. Ég held að ég verði bara að fara að leggja mig, þetta var svoíþyngjandi fyrir mig.
