Jóhann Sigurðsson er látinn, 54 ára að aldri. Í Morgunblaðinu í dag er greint frá því að hann hafi látist á Akranesi þann 26. júlí síðastliðinn eftir stutta og erfiða baráttu við krabbamein. Fjölmargir minnast Jóhanns með hlýjum orðum bæði í Morgunblaðinu og á samskiptamiðlum. Þá skrifaði Björgvin G. Sigurðsson fyrrverandi ráðherra falleg minningarorð um bróður sinn.
Jóhann fæddist í Reykjavík þann 25. júní árið 1965. Hann ólst upp í Reykjavík til 11 ára aldurs, þegar flutti fjölskyldan flutti búferlum í Búrfellsvirkjun og átta árum síðar að Skarði í Skeiða- og Gnúpverjahreppi.
Jóhann menntaði sig í Kaupmannahöfn og nam þar rafmagnstæknifræði. Þar kynntist hann eftirlifandi eiginkonu sinni, Sigurrós Ingimarsdóttur, fædd árið 1970. Eftir að hafa búið þar í fimm ár fluttu þau heim til Íslands árið 1996. Í rúman áratug bjuggu þau í Laugateignum í Reykjavík en fyrir áratug byggðu þau sér hús á Akranesi, þar sem heimili þeirra var síðan. Eignuðust þau fjögur börn saman.
Einn bræðra Jóhanns er eins og áður segir Björgvin G. Sigurðsson, fyrrverandi þingmaður Samfylkingarinnar, sem var um skeið viðskiptaráðherra og einnig samstarfsráðherra Norðurlanda. Björgvin segir í samtali við Hringbraut að Jóhann hafi verið skráður í Samfylkinguna og látið á sér kveða innan flokksins með ýmsum hætti. Björgvin segir:
„Hann var aldrei í framboði sjálfur en tók virkan þátt í starfi flokksins og studdi aðra til góðra verka.“
Björgvin skrifar afar falleg minningarorð um bróður sinn, sem birtust í Morgunblaðinu í dag:
„Sólin vermir minninguna og eilífð sumarlandsins er tekin við. Lífshlaupi lokið eftir stutta og snarpa baráttu við illvígt krabbamein. Baráttu sem Jóhann bróðir minn tók af einstöku æðruleysi og þeirri yfirvegun sem honum var gefin.
Stórt skarð hoggið í samhenta fjölskylduna og óraunverulegt að þetta sé raunin. Skeiðarvogurinn, Unufellið, Hnausakot, Búrfellsvirkjun, Skarð, Kaupmannahöfn, Laugarteigurinn og Seljuskógar. Stóru staðirnir og vörðurnar á farsælli og skemmtilegri lífsleið. Vinmargur og vel liðinn hvar sem komið var.
Jóhann var jafnaðarmaður frá unga aldri og fylgdist af áhuga með og tók þátt í framgangi flokksins og félagshyggjunnar. Við vorum mjög nánir bræðurnir fjórir og aldrei bar skugga á okkar miklu samskipti. Þvert á móti urðu böndin sterkari eftir því sem árin liðu.
Hestarnir, börnin og jörðin í Gullhreppnum sameinaði og skóp farveg samveru og góðra stunda.
Erfitt er að sætta sig við hið óbærilega og ráðþrot læknavísindanna gagnvart veikindunum sem seint og illa gekk að greina og meðhöndla.
Þau verða þung sporin héðan, sérstaklega fyrir börn Jóhanns, barnabörn og eiginkonu sem stóðu með honum af aðdáanlegum styrk í gegnum erfiðan tíma áfalla og veikinda. Mitt í því ferli urðu góðu stundirnar áfram til. Síðasta ferðin heim í Skarð, afmælisveislan á Skaganum og heimsóknir vina, frændfólks og félaga.
Eftir standa allar ómetanlegu minningarnar sem lifa með okkur um einstakt ljúfmenni sem átti sér ekki marga líka.“
Hlýr og góður við alla
Foreldrar Jóhanns, Sigurður og Jenný, rita einnig falleg minningarorð um son sinn: „Við sjáum ekki aðeins á bak bróður og syni heldur einnig kærum vin.“
„Hann var ákaflega hlýr og góður við alla og passaði vel upp á bræður sína sem nú sakna vinar í stað. Hann var þeirrar gerðar að alltaf þegar maður hitti hann hlýnaði manni um hjartaræturnar, enda átti Jóhann marga vini sem sakna hans,“ rita þau einnig.
Útför Jóhanns fór fram frá Akraneskirkju í dag, 7. ágúst, klukkan 13.
