Bjarni Benediktsson skrifar grein í Vísi í dag þar sem hann varar við pólitískum óstöðugleika. Hann sé bæði dýrkeyptur og hættulegur.
Þetta er í samræmi við annan málflutning Bjarna að undanförnu, um að Sjálfstæðisflokkurinn þurfi áfram að vera kjölfestan í íslenskum stjórnmálum, nauðsynlegt mótvægi við upplausnaröflin.
Þessi skoðun rímar að vísu ekki við þá staðreynd að þrjár síðustu ríkisstjórnir sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur setið í, hafa hrökklast frá völdum með skömm. En hún er athyglisverð vegna annars.
Skömmu fyrir forsetakosningar árið 2012 hafði Þóra Arnórsdóttir afgerandi forskot á Ólaf Ragnar Grímsson.
Þá kom forsetinn undan feldi sínum með mikla ræðu um óvissu og óstöðugleika framundan, í stjórnmálum, stjórnskipan, utanríkismálum og fleiru. Í orðunum lá að hann einn gæti verið kjölfestan í öldurótinu.
Með því að endurtaka þessa ræðu nógu oft tókst Ólafi Ragnari að hræða nógu marga kjósendur til fylgis við sig til að hafa yfirburðasigur í kosningunum.
Nú virðist Bjarni Benediktsson ætla að reyna það sama.
