Bjarni Benidiktsson, fjármálaráðherra og formaður Sjálfstæðisflokksins, rifjar upp orð Karls Sigurbjörnssonar fyrrverandi biskups frá árinu 2012 í færslu sem birtist á Facebook í dag. Þar segist hann minnast orðanna þegar hann fylgist með umræðunni í samfélaginu.
„Mig langar að deila 10 ára gömlum texta. Og þessi orð sátu með mér og rifjast af og til upp þegar ég fylgist með umræðu í samfélaginu.“ Segir Bjarni og bætir við: „Þetta eru orð sem hafa elst vel eins og margt sem Karl Sigurbjörnsson sagði, en þetta var úr hans síðustu nýársprédikun sem biskup árið 2012“
Ræða Karls, sem Bjarni minnist á, varðar réttarríkið og það sem í dag kallast gjarnan „dómstóll götunnar“. Hugtakið varðar það þegar einstaklingur er dæmdur utan dómstóla en innan samfélagsins. Þessi dómstóll er afar umdeildur og eru ansi skiptar skoðanir á því hvort að hann sé í raun og veru til, en hann er það vissulega ekki í formlegum skilningi.
Bjarni virðist með þessu vera að blanda sér í mjög viðkvæma umræðu á vandasaman hátt. Hann gefur sterklega til kynna að sín skoðun sé sú að vernda verði réttarríkið, auk þess sem hver og einn sé saklaus uns sekt hans sé sönnuð.
Umrædd orð Karls biskups eru þessi:
„Gata hefnda og haturs er blindgata. Æ fleirum verður ljóst að þjóð okkar hafi leiðst einmitt inn á slíkar ófærur. Mér finnst til dæmis Landsdómsákæran gegn einum manni vottur þess, og þjóðarsmán. Vissulega á að lögsækja vegna afbrota og dæma þau sem sek eru. Við höfum byggt upp nútímaréttarríki á Íslandi á grundvelli vestrænna mannúðarsjónarmiða og virðingar fyrir réttlátum lögum og samstöðu, já samstöðu um siðferðislegar meginreglur. Það er mikilvægt að standa vörð um þann grundvöll og er ekki sjálfgefið þegar hinn siðferðilegi áttaviti veiklast og siðvitund og dómgreind dofnar. Er nýtt réttarkerfi komið á hér í landi? Þar sem menn eru dæmdir sekir umsvifalaust ef frásagan, ávirðingin telst söluvæn? Og afplánun hefst þegar í stað í gapastokki almenningsálitsins.“
Síðan bætir Bjarni við að biskup hafi sagt að „allir þyrftu að líta í eigin barm og skyggnast eftir brumum umburðarleysis og sjálfumgleði og uppræta flísina úr eigin auga áður við kvæðum upp dóma yfir öðrum.“
Þá vitnar hann aftur í Karl biskup sem sagði þetta: „Oft er það því miður svo skelfilega satt sem vitur maður sagði, að besta fólk er einatt svo önnum kafið við að frelsa heiminn að það gleymir að vera gott hvert við annað.“
