Bastilludagurinn

Bastilludagurinn er þjóðhátíðardagur Frakklands sem er haldinn hinn 14. júlí ár hvert til að minnast áhlaupsins á Bastillu virkið í París í frönsku stjórnabyltingunni hinn 14. júlí 1789. 

Donald J. Trump forseti Bandaríkjanna er í París í boði frönsku þjóðarinnar og gestgjafinn er Emmanuel Macron forseta Frakklands.

Langt er síðan Hvíta húsið ákvað að þiggja boð forseta Frakklands um að forseti Bandaríkjanna væri í París í dag. Hver svo sem sá forseti væri árið 2017.

Donald J. Trump heimsækir Frakkland til þess eins að minnast þess að 100 ár eru frá því bandarískur her kom til Vestuvígstöðvanna í Frakklandi vorið 1917.   

Ríksoddvitar tveggja þjóða sem báðar minnast á hverju ári þess hve stóran sess stjórnarbyltingar beggja skipa í þjóðarsögu Bandaríkjanna og Frakklands munu báðir halda sig við létt spjall því sambúð Bandaríkjanna og Frakklands í þau 228 ára sem eru frá frönsku stjórnabyltingunni hefur verið upp og ofan. Örstutt heimsókn hefur ekki nokkur áhrif á það.

Stjórnmálaskýrendur rifja nú upp að sigurinn í fyrri heimsstyrjöldinni vannst einungis vegna þess að máttur Bandaríkjanna var lagður á vogarskálina. Og hann var hræðilega dýrkeyptur.

Og til hvers?

Bandamenn Frakka - Bandaríkjamenn þar á meðal - studdu ekki friðarsamninginn sem þeir höfðu átt hlutdeild að. Áhrifavald Þjóðverja varð meira en nokkru sinni fyrr.

Þýskaland varð fyrir miklu minna tjóni en Frakkland. Frökkum tókst þó að halda í við Þjóðverja einungis með því að standa fast á þeim ákvæðum Verslasamninganna frá 1919  sem ágreiningi ollu .

Frakkar þekkja og óttast hina ægisterka nágranna sína Þjóðverja. Bandaríkjamenn vita að ótti Frakkar er ekki ástæðulaus þó þeir láti á engu bera. 

Mikill meirhluti frönsku þjóðarinna örvæntir þó ekki því traust Frakka til Bandaríkjamanna er ærið lífseigt. Þetta vita Þjóðverjar.  

Stjórnmálaskýrendur minna á að þetta er stutt heimsókn til að heiðra minningu bandarískra hermanna sem komu til Frakklands árið 1917. Annað ekki.

Hvorki forseti Bandaríkjanna né forseti Frakklands áforma að hrófla við þeirri ruglingslegu friðar- og samvinnustefnu sem nú ríkir í samskiptum ESB-Evrópu við Rússland og Kína undir forystu Þýskalands.

Nánar www.politico.eu

[email protected]