Þegar íslensk yfirvöld taka ákvarðanir um málefni barns skulu þau ávallt líta til þess hvað sé barninu fyrir bestu og ávallt skulu þau hafa hagsmuni barnsins að leiðarljósi til þess að tryggja að barnið fái viðunandi vernd og umönnun. Þetta á við um hvert barn sem er á landinu hverju sinni, án nokkurrar mismununar. Íslenskum yfirvöldum ber skylda til þess að tryggja hverju einasta barna tækifæri til þess að geta þroskað hæfileika sína og getu og veita því færi á að vaxa úr grasi við ást, skilning og umhyggju.
Þá ber íslenskum yfirvöldum skylda til þess að tryggja að barnið sé upplýst um málefni er það varðar og tryggja að það fái tækifæri til þess að tjá sig um þau og taka þátt í þeim.
Um þetta er \"bara\" skrifað í íslenskri löggjöf, í stjórnarskránni, í Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna, Mannréttindasáttmála Evrópu, Samningi Sameinuðu þjóðanna um réttarstöðu flóttamanna og í Dyflinnarreglugerðinni. Að því gefnu, hvernig í ósköpunum geta íslensk yfirvöld komist að þeirri niðurstöðu að rétt sé að senda úr landi 17 ára transstrák frá Íran og þar með senda hann aftur á flótta.
Það mun koma í ljós á næstu klukkutímum hvort íslensk stjórnvöld fari eftir eigin lögum og alþjóðlegum skuldbindingum en vísa á drengnum úr landi á morgun. Á næstu klukkutímum munu íslensk stjórnvöld opinbera fyrir þjóðinni hversu miklu vernd barna skiptir þau raunverulega, hvort þau tryggi vernd barna í sérstaklega viðkvæmri stöðu eða hvort börnum sé mismunað á grundvelli uppruna, þjóðernis, stöðu foreldra þeirra eða annarra þátta sem þau ráða ekki á nokkurn hátt við!
