Konum er nú bannað að bera blæjur og slör í Austurríki. Einnig eru skósíðir möttlar bannaðir.”
Heimild Hringbrautar hefur þetta að segja um málið.
Nokkuð er nú rætt um þetta bann sem beinst gegn trúarlegum minnihlutahópum sem eru að festa rætur um alla Evrópu.
Þetta er í raun ekki annað en kventíska sem brýtur gjörsamlega í bága við góða og smekklega klæðatísku kvenfólks í Evrópu.
Þá má rifja upp að ekki svo ýkja langt síðan íslenskrar konur gengur um í afar síðum pilsum og báru skupplur utandyra sem að vísu huldu hár en ekki andlit.
Þess ber að getra að konur báru líka mjög dökk og þéttriðin slör við útfarir svo andlit kvenna með slör urðu illa greind utanfrá.
Þessi kvenbúningur olli hvorki ágreiningi né sundurþykkju á Íslandi.
Trúarsiði og grónar hefðir í sumum heimshlutum er verið að flytja til Evrópu af þeim milljónum karla og kvenna sem þangað kjósa að flytja.
Vissulega skýtur upp kollinum ágreiningur um ósmekklegan klæðnað kvenna sem vilja af trúarástæðum vera púkó.
Múslimakonur staðhæfa að þær séu ekki þvingaðar til að vera hallærislega klæddar og séu því frjálsar til að vera púkó.
Það er mergur málsins segir heimild Hringbrautar um íslam og um klæðnað múslimskra kvenna.
Leifum þeim að vera púkó.
Og bjóðum þær velkomnar.
Þær kasta þessum klæðnaði eftir tíð og tíma og smella sér í skárri evrópsk föt.
