\"Sú hugmynd að reisa musteri yfir bankann á lóð í Austurhöfninni og viðbrögð bankastjórans við gagnrýni á hana bendir til þess að hrokinn og skammsýnin sem réðu ríkjum í bönkunum fyrir hrun hafi náð yfirhöndinni í Landsbankanum.\"
Þannig skrifar Kári Stefánsson forstjóri Íslenskrar erfðagreiningar í aðsendri grein í Morgunblaðinu í gærdag þar sem hann húðskammar stjórnanda eina ríkisbankans sem eftir er fyrir að ætla að eyða átta milljörðum í peningamusteri á besta stað í miðborginni og una ekki þingmönnum og ráðherrum þess að hafa aðra skoðun á byggingaráformum bankans. Kári frábiður sér og þjóð sinni risabanka við hlið Hörpunnar sem verði minnismerki þess hroka, yfirgangs og gengdarlausa óhófs hjá bankamönnum fyrir hrun sem lagði samfélagið á hliðina. Hlutverk bankanna nú sé að fara með ströndum og vinna sér hægt til baka traust þjóðarinnar en haga sér ekki eins og bankastjóri Landsbankans geri nú með gamalkunnum hroka.
Margir þingmenn, þar á meðal forsætisráðherra, hafa sem kunnugt er sagt byggingaráform Landsbankamanna vera óskynsamleg. Kári bendir á það í grein sinni að bankastjórinn hafi brugðist við því með því að segja að þeir hefðu ekkert vit á málinu. Hann undrast mjög þessi viðbrögð innan úr bankanum, hjá húskarlinum sem hagi sér nú eins og húsbóndinn: \" ...það lýsir ævintýralegu smekkleysi manns sem hefur um tíma verið falin stjórn á einni af stærri eignum ríkisins að bregðast við gagnrýni ofan úr Alþingi á stóra ákvörðun fyrir hönd eignarinnar með því að segja að þingmenn hafi ekkert vit á málinu.\"
Hann segir greinilegt að stjórnendur í bankakerfinu eigi orðið erfitt með \"að halda hrokanum í skefjum\" og kveðst Kári jafnframt óttast að tímabilð þegar bankarnir voru ríki í ríkinu sé nú að fara endurtaka sig og minnir þar á tímann þegar \"bankarnir voru með öllu óháðir pólitísku valdi í landinu sem er altént forsenda lýðræðisins okkar.\"
Hann geldur mjög varhug við því að Landsbankinn, sem er að meginhluta í ríkiseign, verði seldur einkaaðilum eins og fjármálaráðherra hefur sagst vilja gera. Það hafi reynst þjóðinni hættulegt \"að skilja valdamestu stofnanir hennar eftir í höndum einkaframtaksins.\"
En mest blöskrar þó Kára að Landsbankinn vilji reisa sér þetta minnismerki hroka síns: \"Það kórónar svo skömmina að ætla sér að reisa húsið á áberandi stað í miðborg Reykjavíkur þannig að það sé varla hægt í bæinn að koma án þess að vera minntur á hrokann og óhófið og heimskuna sem flestir landsmenn tengja við bankana.\"
Hann leggur til að eigandi bankans komi fyrir 300 þúsund sleggjum inni í þessu nýja peningamusteri svo landsmenn geti brotið það niður um leið og það verður fullbyggt og sá gjörningur verði framlag Íslands til næsta Feneyjartvíæringsins.
