Axlar ábyrgð og segir af sér

Kári Arnór Kárason, forstjóri lífeyrissjóðsins Stapa, eins stærsta lífeyrissjóðs landsins, hefur sagt af sér starfi. Ákvörðunin er tekin eftir því sem hann segir sjálfur í yfirlýsingu í ljósi þess að Kastljós hafði samband við hann og bar undir hann aðild hans að félagi í aflandsskjóli. Kári er samkvæmt þessu í Panamaskjölunum.

Að stíga til hliðar \"er að mínu mati eina leiðin sem mér er fær til að axla ábyrgð, enda teng­ist vinnu­veit­andi minn ekki á neinn hátt þess­um mál­um,\" segir Kári. \"Ég hef gert stjórn líf­eyr­is­sjóðsins Stapa grein fyr­ir þeirri ákvörðun minni að hætta störf­um hjá sjóðnum og mun í fram­hald­inu óska eft­ir að sam­ráði við hana um fyr­ir­komu­lag starfs­loka minna.\"

Fram kemur í yfirlýsingunni að fyr­ir skömmu fékk éhannupp­hring­ingu frá Kast­ljósi \"þar sem mér var tjáð að nafn mitt sé í hinum svo­kölluðu Pana­maskjöl­um og teng­ist þar tveim­ur fé­lög­um. Ann­ars veg­ar er fé­lag sem stofnað er í Lúx­em­borg árið 1999 af Kaupþingi. Þar gaf ég starfs­mönn­um Kaupþings fullt og óskorað umboð til að eiga viðskipti fyr­ir hönd fé­lags­ins. Eft­ir því sem mér er tjáð virðist fé­lagið hafa starfað í 3 ár en þá hafi því verið lokað. Senni­lega hafa fjár­fest­ing­ar þess ekki gengið vel. Raun­ar hef ég eng­in gögn um viðskipti þessa fé­lags. Kast­ljós hef­ur ein­hver gögn um fé­lagið en vill ekki veita mér aðgang að þeim. Þótt erfitt sé að full­yrða um at­b­urði sem áttu sér stað fyr­ir 16-17 árum tel ég samt nokkuð víst að ég lagði aldrei neina fjár­muni í þetta fé­lag og fékk enga fjár­muni greidda frá því. Hitt fé­lagið var stofnað af MP banka fyr­ir mína hönd árið 2004. Ég sé í gögn­um að ég mun hafa greitt 305.200 kr. fyr­ir stofn­un þess fé­lags. Fé­lagið var aldrei notað. Það var talið fram á fram­töl­um á verðmæti stofn­kostnaðar og af­skrifað þrem­ur árum síðar, sem tapað fé. Ég hafði því eng­an ávinn­ing af þess­um fé­lög­um og þau tengj­ast eng­um skattaund­an­skot­um.\"

Hann heldur áfram: \"Ef­laust bar mér að til­kynna um til­vist þess­ara fé­laga til minna yf­ir­manna. Um er að ræða löngu liðna at­b­urði, sem erfitt er að full­yrða um, en ég tel þó víst að svo hafi ekki verið gert. Því má segja að ég hafi að því leyti ekki upp­fyllt starf­s­kyld­ur mín­ar. Ítar­leg­ar regl­ur eru nú um hags­muna­skrán­ingu og vel fylgst með að eft­ir þeim sé farið. Því var ekki til að dreifa fyr­ir 12-17 árum síðan.

Það voru mörg gylli­boð í gangi hér á Íslandi á ára­tugn­um fyr­ir banka­hrunið. Á þessu má sjá að ég hef ekki verið ónæm­ur fyr­ir slíku þótt í þess­um til­fell­um væru það ekki ferðir til fjár. Ég er ekki stolt­ur af því að hafa látið glepj­ast af slík­um boðum. Ég vil þó taka fram að með því er ég ekki af­saka sjálf­an mig enda við eng­an ann­an að sak­ast í þessu efni. Ég ber sjálf­ur ábyrgð á mín­um gjörðum.\"

Kári segir að þótt ef­laust megi deila um hversu al­var­leg­ir þeir hlut­ir séu þá meti hann þá umræðu sem nú er í sam­fé­lag­inu um af­l­ands­fé­lög og skatta­skjól þannig \"að ekki sé boðlegt að maður sem er í minni stöðu, þ.e. for­stöðumaður aðila sem varsl­ar líf­eyr­is­sparnað fyr­ir al­menn­ing, hafi tengst slík­um fé­lög­um. Skipt­ir þá engu máli þótt langt sé um liðið, hvort þetta var lög­legt eða ólög­legt eða hvort viðkom­andi hafi hagn­ast á slík­um viðskipt­um eða ekki. Í ljósi þessa hef ég ákveðið að stíga til hliðar sem fram­kvæmda­stjóri Stapa líf­eyr­is­sjóðs. Það er að mínu mati eina leiðin sem mér er fær til að axla ábyrgð, enda teng­ist vinnu­veit­andi minn ekki á neinn hátt þess­um mál­um.\"