\"Eiður Smári er ekki bara einhver Ólafur, Jónas, Haukur eða Halldór sem spilar hjá Esbjerg, Tromsö, Breiðabilki eða Fleetwood Town. Þegar Eiður býr sig undir að koma inn á og þegar hann kemur inn á – í leik gegn strögglandi stórveldi með sært stolt og þandar taugar þá koma upp ónot hjá mönnum.\"
Þetta skrifar rithöfundurinn Guðmundur S. Brynjólfsson og einn vinsælasti pistlahöfundur Hringbrautar í nýjasta tilskrifi sínu - og hitt naglann á höfuðið; innáskipting félaganna Lars og Heimis í leiknum gegn Hollendingum hafi verið þaulhugsuð - og skilar sigrinum. Guðmundur er sumsé búinn að átta sig á því af hverju Ísland vann leikinn ytra á fimmtudagskvöld:
\"Shit! Það er Guðjohnsen!“ hugsa þeir,\" skrifar hann um viðbrögð þeirra appelsínugulu inni á vellinum: \"Og þeir verða óöruggir, jafnvel ögn hræddir – þeir fara auðvitað ekki yfir ferill Eiðs í huganum – þeir hafa um annað að hugsa. En þeir vita hver maðurinn er. Þeir vita sem er – að þetta er ekki neinn meðaljón, þeir vita sem er að þessi maður getur breytt leikjum með einni snertingu, þeir vita sem er að hér fer keisari, skólaður á m.a. Stamford Bridge og Nou Camp. Goðsögn. Og þegar þú ert í raun með allt niður um þig fyrir framan 50.000 áhorfendur að reyna að klóra þig upp úr drullupollinum – þá langar þig í eitthvað allt annað en nærveru Eiðs Smára Guðjohnsen. Þótt hann sé aðeins farinn að eldast.
Þegar Eiði var skipt inn á eftir 65 mínútur var verið að spila inn á alla hans góðu eiginleika sem klisjan hefur fangað – en það var líka verið að pota í taugar og sálarástand hollenskra fótboltamanna sem voru við það að brotna.
„Ég ætla að höggva þar sem ég veit að það er sárt“ segir Karíus við Baktus, í ódauðlegu leikriti eftir Thorbjørn Egner, og lemur með haka í tennurnar hans Jens – á versta stað. Akkúrat það voru þeir Lars Lagerbäck, og tannlæknirinn Heimir, að gera í gærkvöldi þegar þeir sendu Eið Smára Guðjohnsen inn á leikvanginn í Amsterdam.\"
Þar hafa lesendur það. Og þarna er ástæðan fyrir sigrinum sumsé komin. Það er ekki annarri til að dreifa.
