Hann bætti því við að ólíkt almennum kjarasamningum væri kjararáð að hækka laun tekjuhærri hópa. Hann gagnrýndi einnig að ákvörðunin væri afturvirk til 1. mars en ekki 1. maí eins og samningar á almennum vinnumarkaði og því lengra gengið. Gerðardómur hefði úrskurðað hækkanir á grundvelli prósentuhækkunar neðstu fimm prósentanna í tekjuskalanum og úthlutað þeim til þeirra sem væru mjög ofarlega og efst í skalanum. Þótt niðurstaða kjararáðs væri ekki orsakavaldurinn þá væri hún birtingarmynd þess að búið væri að snúa kjarastefnunni algerlega við.
„Það þótti nú vera glapræði að hækka lægstu laun um 25 þúsund og mikið deilt um það hér í kjarasamningum og stefndi í verkföll. En hér er verið að hækka forsætisráðherra um 120 þúsund og forsetans um tæplega 200 og maður verður ekki mikið var við umræðuna um það að það fari allt á hliðina við það.“
