Bjartsýni ríkir um að áætlun stjórnvalda um losun fjármagnshafta á næstu mánuðum muni ganga eftir, enda virðast viðbrögð kröfuhafa föllnu bankanna vera meira og minna á einn veg; þeir vilja ganga að þeim skilyrðum sett hafa verið sett fyrir útgreiðslu krafnanna.
Aðgerð ríkisstjórnarinnar um losun hafta sem kynnt var í gærdag gæti skilað ríkinu 850 milljörðum króna á næstu árum, en fjármálaráðherra hefur heitið því - í nafni stöðugleika - að verja þeim fjármunum til að greiða niður skuldir ríkissjóðs. Forkólfar stjórnarandstöðunnar styðja þá ráðagerð heils hugar enda skapar lækkun ríkisskulda ekki einasta meira svigrúm fyrir stjórnvöld á næstu árum til að fjármagna nauðsynlega uppbyggingu í samfélaginu, heldur getur hún haft veruleg áhrif á lánshæfismat ríkissjóðs og þar með allan ríkissbúskapinn. Fimmta hver króna ríkissjóðs fer nú í vaxtagjöld vegna ríkisskulda, en útlit er fyrir að haftafrumvörpin geti skapað grundvöll til að lækka ríkisskuldir um helming.
Unnið hefur verið að aðgerðaráætlun um losun haftanna um árabil af sérfræðingum Seðlabankans og fjármálaráðuneytisins. Hún felst í sem fæstum orðum í því að gefa slitabúum fallinna banka leyfi til nauðasamninga gegn beinu stöðugleikaframlagi og að uppfylltum ófrávíkjanlegum skilyrðum, eða að öðrum kosti að knýja slitabúin til að greiða 39% af eignum sínum í stöðugleikaskatt sem svaraði til samtals 850 milljarða króna.
Báðar leiðirnar fela í sér verulega eftirgjöf eigna í þrotabúunum en þá er á það bent að kröfurnar hafa allan tímann verið ofmetnar; engin innistæða var fyrir þeim í krónum talið sem í raun þýðir að aldrei hefði fengist raunvirði fyrir þær í erlendri mynt.
Í þessu ljósi ber að skoða jákvæð viðbrögð slitabúanna strax eftir kynningu stjórnvalda á aðgerðaráætluninni en þau eru almennt á þá leið að kröfuhafar séu sáttir við þá úrslitakosti sem þeim eru settir, en slitabúin hafa nú frest til áramóta til að fara nauðasamningaleiðina, sem þau flest virðast vilja fara, ellegar verður skatturinn lagður á þau.
