Innflytjendur á Íslandi hafa aldrei verið fleiri en árið 2018, eða 12,6 prósent af mannfjöldanum. Þeir hafa gott aðgengi að íslenskum vinnumarkaði, eru upp til hópa aðilar að stéttarfélagi og búa við áþekk umhverfisleg gæði og öryggi í sínu nærumhverfi og innlendir íbúar. Þeir mæta þó hindrunum við að sækja sér menntun, fá síður störf við hæfi, búa við þrengri húsnæðiskost og hafa að hluta til verri fjárhagsstöðu en innlendir íbúar.
Þetta kemur fram í sérhefti félagsvísa um innflytjendur, þar sem Hagstofa Íslands birtir í fyrsta sinn sérstaka umfjöllun um félagslega velferð innflytjenda á Íslandi.
Í umfjölluninni kemur m.a. fram að hlutfall innflytjenda á Íslandi er nú orðið áþekkt því sem þekkist á hinum Norðurlöndunum. Flestir innflytjenda eru karlar á vinnualdri sem hafa dvalið hér í stuttan tíma. Fæðingartíðni er lægri meðal innflytjenda en innlendra og flestir innflytjendur eiga uppruna sinn í löndum þar sem heilsa, menntun og efnahagsástand er svipað og á Íslandi, sem telst með því besta sem þekkist á alþjóðlegan mælikvarða.
Einnig er bent á að þegar niðurstöður félagsvísa eru túlkaðir skiptir máli að meira skilur að innflytjendur og innlenda en bakgrunnur þeirra og gæti munurinn t.a.m. stafað af mismunandi aldursdreifingu og/eða kynjahlutfalli. Félagsvísarnir segja heldur ekki til um hvernig velferð innflytjenda hefur breyst við að flytjast til landsins. Þá segir að mikilvægt sé að hafa í huga að erfitt er að fá jafn áreiðanlegar upplýsingar um stöðu innflytjenda og stöðu innlendra. Þeir sem ekki eru skráðir inn í landið, þeir sem eru hér ólöglega, eða eru brotaþolar mansals, eru utan seilingar skráargagna og úrtaksrannsókna. Auk þess er almennt lægri svörun meðal innflytjenda í úrtaksrannsóknum, sem sé almennt vandamál í hagskýrslugerð en skapar líklega meiri bjaga í tilfelli innflytjenda.
