Sveitarstjórnarkosningar munu fá mesta athygli framan af nýju ári en kosið verður í lok mai. Þessar kosningar ættu að verða raunverulegur mælikvarði á vinsældir eða óvinsældir ríkisstjórnarinnar þó þeim sé ekki ætlað að snúast um landsmálin.
Borgarstjórnarkosningar í Reykjavík vekja alltaf langmesta athygli enda búa upp undir 40% landsmanna þar.
Þessar kosningar snúast mun meira um alvörupólitík heldur en í öðrum sveitarfélögum þar sem gjarnan er tekist á um þrönga hagsmuni og staðbundin mál.
Nú verða kjörnir 23 borgarfulltrúar sem mun leiða til þess að 8-10 flokkar gætu fengið fulltrúa í borgarstjórn.
Dagur B. Eggertsson borgarstjóri er yfirburðamaður í borgarpólitíkinni. Undir forystu hans mun Samfylkingin vinna stórsigur, ná meira en fjórðungsfylgi og 7 borgarfulltrúum.
Sjálfstæðisflokkurinn er í kreppu í borginni. Leiðtogi flokksins hefur gefist upp og hættir, sá sem var næstur honum, Júlíus Vífill Ingvarsson, þurfti að segja af sér vegna Panamaskjalahneykslis og enginn frambærilegur fæst til að leiða listann. Helst er talað um að sækja einhverja í minni sveitarfélög eins og Selfoss eða á Hvolsvöll. Það er hjákátlegt. Unnur Brá Konráðsdóttir er nefnd sem mögulegur leiðtogi lista flokksins. Draumur andstæðinganna er samt sá að Kjartan Magnússon skipi efsta sætið. Margir spá því að flokkurinn fari nú niður fyrir 20% í fyrsta skipti í Reykjavík. Það yrði flokknum reiðarslag.
Mikill hugur er í Viðreisnarfólki sem mun stilla upp öflugum lista í borginni, jafnvel með Gísla Marteini og Pawel í efstu sætum ásamt ungum og mjög frambærilegum konum. Viðreisn gæti náð 3-4 borgarfulltrúum á góðum degi.
Miðflokkurinn, Flokkur fólksins og Píratar munu örugglega bjóða fram og koma borgarfulltrúum að.
Framsókn er í mikilli kreppu í borginni. Leiðtogi flokksins er flúinn af hólmi og alls ekki víst að Framsókn fái mann kjörinn.
VG er mikið spurningarmerki í borginni. Leiðtoginn þar er einnig hættur. Fylgi VG mun trúlega ráðast nokkuð af gengi ríkisstjórnarinnar í vor.
Ætla má að fleiri framboð komi fram og fái jafnvel fulltrúa kjörna. Þá er átt við Bjarta framtíð, hverfaframboð eða jafnvel framboð eldri borgara.
Dagur verður áfram borgarstjóri með stuðningi flokka sem mynda ekki núverandi ríkisstjórn. Niðurstaða borgarstjórnarkosninganna gætu orðið meiriháttar áfall fyrir Sjálfstæðisflokkinn.
Það verður einnig tekist á í öðrum sveitarfélögum. Ætla má að meirihlutinn falli í Kópavogi vegna hruns Bjartrar framtíðar. Við það gæti skapast óvissa. Sömu sögu er að segja í Hafnarfirði.
Talið er að allt geti gerst á Akureyri og Akranesi en ætla má að núverandi meirihlutar haldi í Reykjanesbæ, Garðabæ og Mosfellsbæ. Í þeim sveitarfélögum sem hér að framan hafa verið nefnd búa um 80% kjósenda á Íslandi.
Gera verður ráð fyrir að mikil ólga verði innan Sjálfstæðisflokksins og VG á árinu 2018. Báðum flokkum líður vitanlega illa í fanginu á hvor öðrum.
Landsfundur Sjálfstæðisflokksins verður haldinn í vor. Bjarni Benediktsson gefur kost á sér, væntanlega í síðasta skipti. Hann vill fá Þórdísi Kolbrúnu Gylfadóttur kjörna sem varaformann. Það er vægast sagt afar veik uppstilling. Hún hefur fengið tækifæri sem ráðherra en ekkert sýnt.
Það gæti hæglega komið til kosninga á landsfundi. Flokksmenn eru að gefast upp á að verja formann flokksins út af endalausum vandræðamálum vegna vafasamra viðskipta og umdeildra atburða. Nú síðast kom út bók fyrir jólin sem dregur upp þessa dökku mynd á einum stað. Bókin nefnist Hinir ósnertanlegu.
Guðlaugur Þór Þórðarson gæti trúlega fellt Bjarna í formannskjöri. En hann er sagður ætla að bíða enn um sinn. Páll Magnússon segist ekki ætla í formannskjör en menn hafa hann samt grunaðan um græsku. Páll er óútreiknanlegur og gæti orðið Bjarna skeinuhættur ef hann byði sig fram. Páll er reiður eins og Sunnlendingar sem telja sig sniðgengna.
Þórdís Kolbrún fær mótframboð í varaformannsembættið. Hún þykir svo veikur kostur að ekki verður látið kyrrt liggja.
Hjá Vinstri grænum blandast gleði og sorg saman. Gleði yfir að fyrsti sósíalistaleiðtoginn hafi orðið forsætisráðherra Íslands og að tekist hafi að láta Sjálfstæðisflokkinn styðja Steingrím J. Sigfússon í embætti forseta Alþingis - eftir að hann skipulagði aðförina að Geir Haarde í hinu ógeðfellda Landsdómsmáli.
Þykir það jafngilda sakaruppgjöf.
Sorgin birtist aftur á móti í því að VG situr uppi með þann kaleik að tryggja Bjarna Benediktssyni og Sigríði Andersen áframhaldandi setu í ríkisstjórn eftir allt sem á undan er gengið. Það er stór biti að kyngja.
Ekki er búist við miklum átökum innan annarra flokka á árinu 2018.
Viðreisn heldur landsþing um miðjan mars og kýs þá formann og varaformann. Allt bendir til þess að Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir verði endurkjörin formaður. Þá er gert ráð fyrir að Þorsteinn Víglundsson taki við embætti varaformanns.
Ætla má að engar breytingar verði á forystu Samfylkingarinnar, Flokks fólksins, Pírata eða Framsóknar.
Framtíð Miðflokksins ræðst hinsvegar af lundarfari Sigmundar Davíðs á hverjum tíma. Fari hann af krafti inn í þingið og sinni störfum þar, þá verður hann trúlega mjög öflugur og grimmur í stjórnarandstöðunni. Þá gæti hann orðið ríkisstjórninni erfiður.
Svo er einnig sá möguleiki að Sigmundur Davíð hafi ekki þolinmæði til að berjast í stjórnarandstöðu og hætti í pólitík. Það yrðu væntanlega endalok Miðflokksins.
Eitt er víst: Það verður enginn doði yfir stjórnmálunum á Íslandi 2018 og margt mun koma okkur á óvart.
