\"Nú í dag hefur verið bent á eftirtaldar smitleiðir (áhættu) vegna erlendra sýkla sem ekki hafa þrifist hér,\" skrifar Benedikt Jóhannesson, ritstjóri Vísbendingar og fastagestur í Ritstjórunum á Hringbraut og hefur upp þessa líka upptalningu á fésbók sinni, svo eftir er tekið:
1. Útlendir fuglar koma til Íslands. Þetta hefur viðgengist nokkuð lengi
2. Útlendingar koma til Íslands. Þeir eru líklega um fjórum sinnum fleiri en Íslendingar í ár og þykja aufúsugestir.
3. Hingað koma mýs og rottur með skipum, komast í land og setjast hér að.
4. Útlent grænmeti og ávextir eru flutt til Íslands. Með þeim berast stundum óveirur.
5. Útlendar plöntur (sjá 4)
6. Útlendingar sem hingað koma eru í óþvegnum fötum sem geta borið með sér sýkla
7. Útlendingar koma á bílum til landsins. Bílarnir eru ekki sótthreinsaðir. Sumir þeirra hafa keyrt um landbúnaðarhéruð í útlöndum skömmu áður en þeir komu hingað
8. Íslendingar fara til útlanda. Sumir þeirra borða þar mat, klæðast fötum og koma heim í bílum.
9. Útlendingar sem hingað koma hafa iðulega með sér mat (sem auðvitað er bannað, en gerist samt)
10. Íslenskir sjómenn og flugfólk hafa gegnum tíðina smyglað inn erlendum mat (þetta er auðvitað löngu hætt, en maður hefur lesið um þetta)
11. Íslenskir veitingastaðir hafa boðið upp á smyglvarning, en yfirleitt ekki auglýst það mikið.
12. Íslenskir kaupmenn buðu stundum í gamla daga upp á smyglað kjöt af ýmsu tagi.
13. Ferðamenn hafa árum saman smyglað kjöti til landsins
14. Sumir Íslendingar dvelja langdvölum erlendis við nám og störf. Sumir eru árlega nokkra mánuði á ári erlendis, t.d. í Suður-Evrópu eða Flórída.
Sjálfur hef ég líklega dvalist erlendis um fimmtung af ævinni eftir að ég varð tvítugur. Konan mín og börnin líka. Enginn efast um að öllu þessu geta fylgt ýmsar hættur. Þó man ég ekki eftir því að ég væri sérstaklega varaður við að borða mat í útlöndum og ég efast um, þó að ég geti ekki fullyrt það, að hinir ágætu læknar og heilbrigðisstarfsmenn sem vara nú við innflutningi á hráu kjöti myndu banna börnum sínum að fara utan í framhaldsnám, sem þó hlýtur að vera miklu hættulegra fyrir þau, en að borða stöku sinnum kjöt af erlendum uppruna hér heima.
Ég er lítið fyrir að borða hrátt kjöt jafnvel þótt íslenskt sé. Til innflutts kjöts yrðu gerðar allar sömu kröfur og til hins íslenska og flestir hugsa ég að eldi sinn mat.
Menn tala eins og allt íslenskt kjöt hverfi og ekkert verði hér til matar en hrátt útlent kjöt. En auðvitað myndi ég og aðrir unnendur íslensks matar vilja borða hann, Ekki vegna tilskipunar frá stjórnvöldum eða bændasamtökunum heldur af því að hann er góður. Kjötið yrði merkt eins og alltaf er gert með mat (nema írska smjörið sem Guðni plataði ofan í okkur, en það var gott í smátíma, þó að við lítum auðvitað ekki við því núna, enda bannað).
Einn sérfræðingurinn í dag taldi hættuna aðallega liggja í því að fólk notaði kamra eftir að það æti útlenda kjötið eða engin salerni yfirhöfuð. Ég er ekki alveg viss um hvernig þetta er á Keldum, en meira að segja í sveitinni hjá mér fyrir 50 árum var klósett.
Öllu getur fylgt áhætta, en það er afar ólíklegt að sú áhætta sem fylgir innflutningi á hráu kjöti undir matvælaeftirliti og merktu upprunalandi bæti við þá áhættu sem fyrir er sem nokkru nemur.
