Jón Kristjánsson fiskifræðingur segir að með réttu ætti að gefa fiskveiðar innfjarða frjálsar þar sem það myndi gefa meiri fisk og meiri rækju. Jón hefur deilt á kvótakerfið frá árinu 1984 og hefur þótt mikil vá vera fylgifiskur þess eins og það er og hefur verið frá upphafi. Frá þessu er greint í Fréttatímanum.
Fréttatíminn greinir frá því að aðrir reyndir skipstjórar, sjómenn og aðrir aðilar sem hafi mest vit á fiskveiðum hafi tekið undir þessa skoðun Jóns og hafi bent Hafrannsóknastofnun og ráðamönnum þjóðarinnar á galla kerfisins í rúm 30 ár. Máli sínu til stuðnings hafi þeir bent á að nú sé verið að veiða minna af þorski en áður en kvótakerfið hafi verið sett á laggirnar og þykir Jóni að kvótakerfinu sé um að kenna að nú finnist ekki loðna við Íslandsmið.
„Með tilkomu kvótakerfis og mikils niðurskurðar þorskafla til þess að reyna að byggja upp stofninn hefur stórlega dregið úr sókn í innfjarðaþorsk með þeim afleiðingum að rækjan er uppétin og reyndar humarinn fyrir Suðurlandinu einnig. Þá er hann líka búinn að grisja vel seiði flatfiska og fleiri tegunda. Rækjudeildin er búin að benda á þetta í áratugi en má sín lítils gegn þorskagenginu. Með réttu ætti að gefa fiskveiðar innfjarða frjálsar, það myndi gefa meiri fisk og meiri rækju,“ segir Jón í samtali við Fréttatímann.
Hann segir verndun á þorski, t.d. indversku kúnni, koma niður á þeim sem hann étur. „[Þorskurinn er] langt kominn með loðnuna, búinn með rækjuna, humarinn, lúðuna og flatfiska á grunnsævi , ungviði sjálfs síns, nefndu það. Svo tala menn um að það þurfi að veiða hvali vegna þess að þeir éti svo mikið af fiski en gleyma þorskinum, dýrlingi Hafró.“