Formaður Siðmenntar spyr hvernig „blönk“ stofnun hafi efni á 150 milljóna króna sálnaveiðum. Nær að huga að kærleika og boðskap.
\"Að Þjóðkirkjan ætli sér að verja 150 milljónum til að fjölga félögum er mjög athyglisvert. Það fyrsta sem kemur upp í hugann er hvernig stofnun hafi efni á því að verja öllum þessum fjármunum í svona verkefni þegar nánast það eina sem heyrist frá kirkjunni eru kvartanir yfir því að hún sé alltaf blönk og vanti meira fé í starfsemi sína og viðhald eigna,“ Jóhann Björnsson, formaður Siðmenntar.
Hringbraut bar niðurstöðu Kirkjuþings undir formann Siðmenntar, þar sem falast er eftir 150 milljónum króna til að fjölga í þjóðkirkjunni. „Nú veit ég ekki hvaðan þessir peningar eiga að koma, en ef svo er að ríkið ætli sér að punga út 150 milljónum til viðbótar við allt annað fjármagn sem kirkjan fær þá er það mjög sorglegt svo vægt sé til orða tekið. Ég bara trúi því ekki að ríkið ætli sér að veita auknu fé til þessa verkefnis en ef svo er þá er það mjög dapurleg forgangsröðun. Það vantar fjármagn víða í samfélaginu og það er margt hægt að gera fyrir 150 milljónir. Að láta 150 milljónir til að prestar geti lokkað fólk í söfnuði sína er eiginlega bara absúrd,“ segir formaður Siðmenntar.
Hann nefnir að það sé ekki hans að gefa kirkjunni ráð. „En ef ég væri biskup myndi ég snarlega hætta þessu peningavæli og fara að einbeita mér að því að koma einhverjum boðskap og kærleiksverkum á framfæri, þ.e. að láta verkin tala. Það er það sem við í Siðmennt einbeitum okkur að. 600.000 krónur af okkar sóknargjöldum fór til hjálparstarfs vegna jarðskjálftanna í Nepal fyrr á þessu ári. Við löðum fólk að okkar félagi með verkum í þágu mannréttinda og við sníðum okkur stakk eftir vexti og gerum það sem við getum í samræmi við efnahag hverju sinni, en erum ekkert að væla um peninga. Bara þau verk verða til þess að fólk vill ganga í félagið og styrkja starf þess.“
Á Kirkjuþingi kom fram að ein skýring þess að hratt fækkar í þjóðkirkjunni sé að aukin veraldarhyggja, skynsemishyggja og vísindahyggja hafi leitt til hnignunar hefða og aukinnar á herslu á valfrelsi og einstaklingsbundin réttindi. Það valdi \"jaðarsetningu\" kirkjunnar? Um þetta sefir formaður Siðmenntar:
„Það er frábært að skynsemishyggja og veraldahyggja sé að aukast í samfélagi okkar. Hver getur verið á móti skynseminni? Og hvað þýðir veraldarhyggja? Jú það þýðir að samfélag okkar sé veraldlegt og með því geta allir búið saman burtséð frá trúar- eða lífsskoðunum. Slíkt samfélag er mun ákjósanlegra en samfélag þar sem að ægivald kirkjunnar drottnar yfir öllu og reynir að troða boðskap sínum ofan í kokið á fólki með góðu eða illu, boðskap sem er nú ekki merkilegur og byggist að stórum hluta á að misskilja lífið og tilveruna.“
Ný könnun Gallup mælir að stuðningur við aðskilnað kirkju og ríkis eykst hratt milli ára. „Ég fagna mjög því að aukinn fjöldi fólks er kominn á þá skoðun að aðskilja eigi ríki og kirkju. Það er kominn tími til. Allt annað er tímaskekkja á 21.öldinni. Það er ekkert vit í því að eitt trúfélag njóti sérstaks stuðning ríkisins. Hvar í heiminum tíðkast það að eitt trúfélag njóti slíkra forréttinda? Þau lönd eru til eins og allir vita en eru það löndin sem við viljum bera okkur saman við?“
Siðmennt – félag siðrænna húmanista á Íslandi, var stofnað árið 1990. Félagið er málsvari manngildisstefnu (húmanisma) og frjálsrar hugsunar, óháð trúarsetningum, og stendur fyrir veraldlegum athöfnum s.s. borgaralegum fermingum.
Félagið er nýbúið að veita árlega viðurkenningu félagsins fyrir gott starf í þágu mannréttinda og var tjáningarfrelsið þemað að þessu sinni. Fengu þær Erla Hlynsdóttir blaðamaður og Snædís Rán Hjartardóttir sem barist hefur fyrir réttindum fatlaðra svokallaða húmanistaviðurkenningu Siðmenntar 2015 vegna baráttu þeirra fyrir tjáningarfrelsið.
