7.200 án atvinnu – atvinnuleysi ekki meira í fimm ár

7.200 manns eru nú atvinnulausir og er það mesta atvinnuleysi sem mælst hefur í fimm ár. Þetta sagði Unnur Sverrisdóttir, forstjóri Vinnumálastofnunar, í Morgunútvarpinu á Rás 2 í morgun. Þar sagði hún atvinnuleysistryggingasjóð standa ágætlega en að hún hefði þó áhyggjur af þeim samdrætti sem virðist vera í samfélaginu. Stofnunin treysti á að það verði uppsveifla á næsta ári.

Unnur sagði greinilegt að samdráttur væri í samfélaginu, enda atvinnuleysi ekki verið meira í fimm ár. Þá sagði hún að fjöldi starfsfólks WOW air og tengdra aðila hafi bæst við. Af þeim 960 sem misstu vinnuna hjá WOW hafi 780 þegið bætur. Nú séu 608 eftir á skrá en Unnur hefði viljað sjá þeim fækka hraðar. 

Unnur sagði að flestir séu á atvinnuleysisskrá skemur en sex mánuði en að það sé þó mjög misjafnt og fari eftir atvinnuástandinu. Því gæti svolítils uggs hjá Vinnumálastofnun vegna samdráttarins. Hún sagði að fólk gæti verið á bótum í allt að 30 mánuði en að það væri þó sjaldgæft. 

Aðspurð hvort bæri á einstaka hópum úr samfélaginu á atvinnuleysisskrá sagði Unnur að stór hópur af háskólamenntuðu fólki væri nú á bótum og að sá hópur væri fjölmennari nú en hann hefur verið í gegnum tíðina, enda væri þjóðin nú betur menntuð. Hún kvaðst ekki vilja sjá ungt fólk á atvinnuleysisskrá, heldur í skóla eða vinnu. 

Þá sagði Unnur að útlendingar, sér í lagi þeir sem fengnir séu til landsins til þess að vinna, séu sérstakur áhættuhópur. Margir þeirra missi vinnuna eftir aðeins nokkurra mánaða dvöl og störf hér á landi og telur hún fjölga allt of hratt í þeim hópi. Nú sé verið að skoða slík mál og bregðast við. „Mér finnst áhyggjuefni að við séum að laða til okkar, eða fá fólk hingað, og kannski lofa því gulli og grænum skógum og svo kannski er allt búið eftir eitt til tvö ár,“ sagði Unnur.

Í síðasta mánuði var greint frá því að 36 prósent allra á atvinnuleysisskrá séu fólk af erlendum uppruna. Unnur benti á að starfsfólk Vinnumálastofnunar viti ekkert um 116 einstaklinga á atvinnuleysisskrá. Í þeim tilfellum sé aðallega um útlendinga að ræða, sem talið er að hafi farið heim og ekki látið stofnunina vita.