„Vörum okkur á stjórn­mála­fólki sem setur á svið pólitískt sjónar­spil“

Sif Sig­mars­dóttir, pistla­höfundur sem bú­sett er í London, biður lands­menn um að vara sig á stjórn­mála­fólki í komandi kosninga­bar­áttu sem setur á svið pólitískt sjónar­spil, í nýjasta pistli sínum í Frétta­blaði dagsins.

„Ef tré fellur í skógi og enginn er nærri, heyrist þá hljóð? Ef marka má ný­lega fram­göngu Sig­mundar Davíðs Gunn­laugs­sonar, formanns Mið­flokksins, gæti spurningin orðið helsta á­herslu­mál hans í komandi kosningum,“ skrifar Sif í upp­hafi pistilsins.

Þar vísar hún til fyrir­spurna Sig­mundar Davíðs til for­sætis­ráð­herra, meðal annars um hve mörg kyn ráðu­neytið telji að séu til. Sif leggur því næst Evrópu­mótið í knatt­spyrnu karla og Al­þingis­kosningarnar í haust að jöfnu.

„Ein­hverjir kunna að telja ó­við­eig­andi að leggja fót­bolta og stjórn­mál að jöfnu; stjórn­mál hafa jú bein á­hrif á hag fólks. Það má vera rétt. En oftar en ekki leysist stjórn­mála­bar­átta upp í opin­bera leika, þar sem pólitísk mörk eru skoruð í sýningu inn­blásinni af leik­húsi fá­rán­leikans.“

Því næst rifjar Sif upp stærsta pólitíska skan­dal Bret­lands það sem af er ári. Vegg­fóðurs­breytingar í Downing stræti, sem Boris John­son lét styrktar­aðila greiða fyrir. Þá kallaði Carri­e John­son, eigin­kona hans, í­búðina þar mar­tröð í boði John Lewis verslunar­keðjunnar. Næsta dag mætti Keir Star­mer, leið­togi Verka­manna­flokksins í slíka búð.

Sif setur þetta í sam­hengi við upp­á­tæki Sig­mundar og Mið­flokksins. „Á síðasta þing­fundi sumarsins sló Sig­mundur Davíð tóninn fyrir kosninga­bar­áttu Mið­flokksins með vel völdum spurningum. Sig­mundur spurði for­sætis­ráð­herra hversu mörg kynin væru. Einnig vildi hann vita hver tók þá á­kvörðun að kalla ferða­á­vísun stjórn­valda „ferða­gjöf“ og hvort að „ef skatt­greiðslum er skilað til skatt­greið­enda sé um gjöf að ræða.“

Sif heldur á­fram og segir: „Ef tré fellur í skógi ... Hver myndi ekki vilja sitja með Sig­mundi Davíð á Klaustur­bar og skegg­ræða þessar heim­speki­legu hug­leiðingar? Hvort slíkar rök­flækjur eigi heima í kosninga­bar­áttu er hins vegar önnur spurning.“

Að síðustu rifjar Sif það upp að Keir Star­mer hafi bæði gagn­rýnt af­léttingu sótt­varnar­reglna í Bret­landi en að sama skapi daginn eftir gagn­rýnt á­kvörðun stjórn­valda um að fresta því að undan­skilja bólu­setta frá sótt­kví.

„Brauð og leikar“ sjást ekki að­eins á fót­bolta­völlum. Vörum okkur á stjórn­mála­fólki í komandi kosninga­bar­áttu sem setur á svið pólitískt sjónar­spil; Morfís-kapp­leiki þar sem mark­miðið er að­eins að vera ó­sam­mála síðasta ræðu­manni; leik­þætti þar sem orð­hengils­háttur trompar inni­hald; sirkus þar sem trúðar fylla blöðrur af svo miklu lofti að við sjáum ekki lengur hvað er handan þeirra. Sækjumst við eftir því að sljóvga vitin má alltaf kveikja á fót­boltanum.“