Sigurður Ægisson, sóknarprestur á Siglufirði, hefur fengið yfir sig harða gagnrýni fyrir baráttu sína gegn lausagöngu katta í bænum. Í grein sem Sigurður skrifar í Morgunblaðið í dag birtir hann nokkur dæmi um þá holskeflu sem hann hefur fengið sig.
„Ég er dýraníðingur og réttast væri að taka mig og gelda. Og þar að auki er ég einstaklega leiðinlegur maður og biskup ætti að reka mig fyrir að leggja stóran hóp fólks í einelti. Eða senda mig í eitthvert afdalabrauð, þar sem hvorki er net- né símasamband. Alla vega er þetta skoðun margra kattaeigenda á Facebook og víðar.“
Í grein sinni freistar Sigurður þess að færa rök fyrir því að lausaganga katta – sérstaklega á varptíma fugla – sé skaðleg. Hann rifjar forsögu málsins upp og bendir á að þann 28. janúar síðastliðinn hafi hann skrifað bréf til skipulags- og umhverfisnefndar Fjallabyggðar þar sem hann hvatti til að lausaganga katta yrði bönnuð í sveitarfélaginu frá 1. maí til 15. Júlí, eða á varptíma fugla.
„Erindið var samþykkt. En bæjarstjórn guggnaði – vegna utanaðkomandi þrýstings, er mér sagt. Barátta mín spurðist út um landið og kallaði m.a. fram ofannefnd viðbrögð, þ.m.t. yfirskrift þessa greinarkorns,“ segir Sigurður en yfirskrift pistilsins er Ertu fáviti?
Sigurður segir að þegar hann tók vígslu árið 1985 hafi hann ekki afsalað sér neinum réttindum og hafi raunar fullan rétt á að taka afstöðu í málum og tjá sig um þau.
„Í þessu umrædda tilviki gerði ég það sem fuglavinur. Hins vegar er prestaspilinu gjarnan veifað, þegar ég á í hlut, og það var eins núna. Sennilega út af því, að í rökfræðinni er auðveldara að fara í manninn en boltann. Það er gömul og þekkt taktík. Og helst að reyna að gera jafnframt lítið úr honum,“ segir hann.
Sigurður bendir svo á að kettir geti gert mikinn óskunda á fuglalífi þó tölur þar að lútandi séu ekki til hér á landi. Þær séu til að utan og séu nokkuð sláandi.
„Þar kemur fram, að þeir eigi sök á útdauða tveggja skriðdýrategunda, 21 spendýrategundar og 40 fuglategunda og séu nú á tímum ógn við a.m.k. 367 tegundir í útrýmingarhættu. Heimiliskettir eru í þriðja sæti yfir þær framandi tegundir í vistkerfum jarðar sem hryggdýrum stafar mest hætta af,“ segir hann og bætir við að þessa umræðu þurfi að taka.
„Veiðieðlið segir kettinum að drepa, en við getum stýrt honum og lágmarkað þannig skaðann. Um það snýst málið. Hér mætti rifja upp, að í alþjóðasamþykkt um fuglavernd frá 1956, sem Bernarsamningurinn hefur að mestu tekið yfir, en hann var undirritaður 19. september 1979 og staðfestur hér á landi árið 1993, skuldbinda aðildarríkin sig m.a. til að veita villtum fuglum vernd á varptímanum. Er það gert?“
