Vil­hjálmur illur út í Icelandair: „Elítan á efra þil­fari með kampa­vín og kavíar“

„Nú þegar sótt er að réttindum starfs­manna Icelandair eins og enginn sé morgun­dagurinn er rétt að rifja upp ævin­týra­legan hagnað fyrir­tækisins frá árinu 2016,“ segir Vil­hjálmur Birgis­son, for­maður Verka­lýðs­fé­lags Akra­ness.

Vil­hjálmur rifjar upp frétt frá árinu 2016 þar sem greint var frá miklum hagnaði Icelandair á árinu 2015. Nam hann rúmum 111 milljónum Banda­ríkja­dala, 14,3 milljörðum króna á þá­verandi gengi. Þá kom fram að fé­lagið hygðist greiða hlut­höfum sínum 3,5 milljarða króna í arð.

„Þegar þessi hagnaður átti sér stað þá hafa væntan­lega ekki verið nein á­kvæði í kjara­samningum sem kváðu á um að starfs­menn gætu tekið upp kjara­samninga til að fá hlut­deild í góðri af­komu fé­lagsins,“ segir Vil­hjálmur en eins og kunnugt er vill Icelandair lækka launa­kostnað sinn veru­lega. Telja stjórn­endur fé­lagsins að það sé for­senda fyrir því að fé­lagið geti hrein­lega haldið velli.

„Núna þegar harðnar á dalnum þá á að leggja allar byrðar á herðar hins al­menna starfs­manns með slag­orðum sem lúta að því að fram­tíð fé­lagsins ráðist á því að launa­fólk af­sali sé stórum hluta sinna réttinda,“ segir Vil­hjálmur sem er ekki þekktur fyrir að liggja á skoðunum sínum.

Hann endar færslu sína á Face­book á þessum orðum:

„Orð eins og við séum öll í sama bátnum eru orðin hálf klisju­kennd. Kannski má líkja þessum bát við hálf­gerða galeiðu þar sem al­mennt launa­fólk er hlekkjað með keðjum á neðra þil­fari, á meðan for­stjóraelítan er á efra þil­fari með kampa­vín og kavíar, enda sýnir sagan okkur enn og aftur að gróðinn er ætíð einka­væddur en tapið ríkisvætt.“