Vig­dís minnist föður síns: „Blessuð sé minning hans“

„Blessuð sé minning hans,“ segir Vig­dís Hauks­dóttir, borgar­full­trúi Mið­flokksins. Vig­dís minnist föður síns, Hauks Gísla­sonar, sem hefði orðið hundrað ára í dag hefði hann lifað. Haukur fæddist þann 23. desember árið 1920.

Vig­dís segir að ekki sé laust við það að það sé svo­lítið skrýtið að eiga föður sem hefði orðið hundrað ára í dag hefði hann lifað. Faðir hennar lést þann 26. júlí árið 2002 en Vig­dís kom í heiminn þegar hann var á 45. aldurs­ári.

Í færslu á Face­book birtir hún greinar­stúf um föður sinn sem finna má í ný­út­kominni Flóa­manna­bók:

„Haukur var fé­lags­lega sinnaður eins og hann átti ætt til og tók og tók meðal annars virkan þátt í starfi Fram­sóknar­flokksins. For­maður skóla­nefndar sveitarinnar og var virkur í Tafl- og bridds­fé­lagi hreppsins. Hann var kosinn í hrepps­nefnd 1966 og sat þar til 1982. Lengi um­boðs­maður skatt­stjóra og gerði skatta­skýrslur fyrir sveitunga sína.

Tók við sem hrepp­stjóri af föður sínum 1961 og var til 1992. Hann var einn af stofn­endum Sauð­fjár­ræktar­fé­lags Hraun­gerðis­hrepps og gjald­keri þess í ára­tugi. Sauð­féð var hans eftir­læti, hann var fremstur í röð ræktunar­manna, átti margt fé og marga verð­launa­hrúta. Haukur var hlýr maður með góða kímni­gáfu, glöggur og um­tals­góður um fólk. Hafði gaman að taka af að taka í spil og oft var líf í tuskunum þegar þeir bræður tóku nokkrar rú­bertur í briddsinu við fjórða mann.“