„Hún lifir þó betra lífi en hún hefði mögulega getað gert hér. Hér hefði hún ekki getað lifað,“ segir Viðar Eggertsson leikstjóri í athyglisverðri aðsendri grein í Fréttablaðinu í dag.
Þar lýsir hann fátækt eldra fólks á Íslandi og segir frá vinkonu sinni sem greip til þess ráðs að flytja til Spánar í þeirri von að komast af. Viðar skipar þriðja sætið á framboðslista Samfylkingarinnar í Reykjavíkurkjördæmi suður.
„Þúsundir eldra fólks eru fastar í fátækt. Það eina sem er í boði fyrir þetta fólk sem hefur stritað allt sitt líf og skilað sínu samviskusamlega til samfélagsins er órofa samhengi fátæktar alla ævina á enda. Fæðast fátæk, strita í láglaunastarfi alla starfsævina og ljúka ævinni í sárafátækt,“ segir Viðar sem segir svo frá konunni sem starfaði við umönnunarstörf, lengst af sem sjúkraliði, mest allan sinn starfsaldur.
„Þegar hún varð loksins 65 ára var hún útslitin og uppgefin og ákvað að fara á eftirlaun, en vegna snemmtöku lífeyris frá Tryggingastofnun um tvö ár skerðast þau og það sem eftir er meðan hún lifir. Hún átti lítið hús með dóttur sinni og þær settu það á sölu. Eftir varð hennar hlutur upp á um 15 milljónir. Það dugði engan veginn fyrir lítilli íbúð í blokk. Henni voru í raun allar bjargir bannaðar. Hvað átti hún að gera? Einstæð konan á götunni?“
Viðar segir að konan hafi ákveðið að láta gamlan draum rætast. Lét hún slag standa og fann lítið hús á Spáni fyrir 15 milljónir króna og ákvað hún að flytjast út í kjölfarið.
„Hún fluttist til Spánar mállaus á spænska tungu og á þar skuldlaust lítið hús. Því þar fékk hún hús á 15 milljónir. Hún varð þar með að fórna heimilisuppbótinni frá TR sem einhleypir fá, af því hún býr ekki á Íslandi,“ segir Viðar og bætir við að þetta hafi verið eina liðin fyrir hana til að lifa af, að vera á skertum eftirlaunum frá TR, án heimilisuppbótar, án barna og barnabarna. Bendir hann á að hún lifir betra lífi en hún hefði getað gert á íslandi því hér hefði hún einfaldlega ekki getað lifað.
