Tryggvi Hjaltason, Vestmanneyingur og lífskúnstner, segir að hann hafi ekki falið það beint hvað hann er kátur að hafa eignast sitt fjórða barn með sinni heittelskuðu fyrr á þessu ári.
Tryggi er penni góður og hann skrifaði færslu á Facebook í dag sem vakið hefur talsverða athygli.
„Það kom mér hinsvegar á óvart núna í kjölfarið þegar ég er að hitta fólk og það berst í tal að ég eigi orðið fjögur börn að ég fæ næstum alltaf einhverja útgáfu af sömu spurningunni:
„Fjögur börn! Er það ekki rosalegt vesen?“
Þótt ótrúlegt megi virðast hafi enginn spurt hann eftirfarandi spurningar:
„Fjögur börn, vá hvað þú hlýtur að eiga sterkan tilgang“
Tryggi segir að hann dragi ekkert af því að auðvitað taki á að eiga og sjá um fjögur börn.
„En það sem mér finnst alltaf vanta í þá umræðu er að við manneskjurnar erum nú bara þannig smíðaðar að við elskum það sem við erum tilbúin að þjást fyrir og það sem er kannski merkilegri hlutinn af þeirri jöfnu er að við byrjum að elska meira þá sem við fórnum fyrir. Ég trúi því að þetta er grundvallartilgangur okkar og við virðumst vera líffræðilega smíðuð fyrir: að elska aðra með sjálfórnandi kærleik. Það færir hinn dýpsta tilgang.“
Tryggvi heldur áfram og segir að áður en hann varð faðir hafi hann aldrei getað hlustað á útskýringu frá einhverjum og skilið hvernig það að skipta um kúkableyju á bjargarlausu barni myndi stækka hjarta hans.
Hann heldur áfram og segir að fyrir honum sé ákvörðunin að eignast börn hlaðin eftirfarandi gildum og verðmætum:
- Börn eru lifandi vitnisburður um það að ég hef trú á samfélaginu og er tilbúinn að skuldbinda mig til að hjálpa annarri lífveru að eignast tilgangsríkt líf í samfélagi við aðra.
- Börnin mín gefa mér sterkari ástæðu en allt annað til að rækta samfélagið í kringum mig og gera það sem ég get til að hjálpa öðrum að blómstra í mínu samfélagi. Ég viðurkenni alveg að ég væri aldrei búinn að setja þúsundir klukkustunda í málstaði eins og Hugverkalandið Ísland eða líðan drengja ef ég ætti ekki börn.
- Börnin mín gefa mér stærri ástæðu til að rækta sjálfan mig, umfram mínar eigin persónulegu ástæður.
- Börnin mín neyða mig til að hugsa í lengri tíma áætlunum, vanda betur plönin mín.
- Börnin mín kenna mér samkennd, þolinmæði og sjálfsfórnandi kærleik á hraða og með þeim krafti að ég hef aldrei upplifað annað eins.
- Börnin mín brjóta niður hugmyndir mínar um eigið ágæti, sjálfstjórn og gnægð og skilja eftir auðmjúkari mann sem er tilbúinn að viðurkenna að hann skilur ekki allt og þarf fyrst og fremst bara að reyna að gera sitt besta í samfélagi við aðra en ekki vaða yfir þá sem eru honum ósammála.
Færsluna endar Tryggvi á þessum orðum og óhætt að segja að margir geti tekið þau til sín.
„Börnin mín minna mig á hvað ég sjálfur hef verið algjörlega háður öðrum um mína velferð og hversu ósjálfsagt það er að ég fékk ást, kærleika umhyggju, stuðning, fræðslu og fórnir þeirra þúsunda einstaklinga sem á undan mér komu sem þurftu að eignast börn og koma þeim til manns svo að á endanum mamma mín og pabbi gætu átt mig.
Að fá þau forréttindi að ala upp börn með góðri konu er lang besta hlutverk sem ég hef nokkurn tíman fengið. LANG besta.
Börnin sem ég fæ að ala upp eru ekki vesen, þau eru lífsgefandi tilgangsvélar sem brjóta mig niður í mýkri en sveigjanlegri eindir sem hugsa minna um sjálfan sig og meira um hvað það er mikið til að vera þakklátur fyrir.“
