„Hvernig komum við í veg fyrir offitu? Er það með því að finna upp lyf til að draga úr offitu þegar hún þegar er orðið vandamál?“
Þessum spurningum veltir listamaðurinn Tolli Morthens upp í færslu á Facebook-síðu sinni. Töluvert hefur verið fjallað um offitu og lyf til að bregðast við offitu í fjölmiðlum að undanförnu. Fréttablaðið ræddi til dæmis við Kára Stefánsson í morgun sem fagnaði tilkomu nýrra lyfja sem gagnast gegn offitu.
Tolli bendir á að formaður geðlækna í Bretlandi hafi talað um það fyrir nokkrum árum að þunglyndi yrði stærsta heilbrigðisvandamál heimsins í náinni framtíð. Sagði hann um leið að lyfjalausnir geðlækninga hefðu brugðist í baráttunni við þunglyndi og að menn yrðu að leita annara leiða til að takast ávið vandann eins og að nota það sem hefur verið kallað óhefðundnar lækningar.
„Maður veltir fyrir sér hvort ekki sé vert að skoða hvað sé á bak við offituna, hvort þarna séu félagslegar, tilfinningalegar , félagslegar og pólitískar ástæður hvort að lyf til að minka offituna er ekki enn ein aðferðin til að eyða einkennum og afleiðingu af því sem er raunverulega ástæðan fyrir vandanum.“
Tolli segir að við séum alltaf að rekast á það séu ekki til neinar skyndilausnir til að leysa þá ábyrgð að vera manneskja – og þá manneskja sem vill vera hamingjusöm.
„Getur verið að það sem er á bak við vandann eða verkefnið að vera manneskja sé skortur á ást , samkennd og samveru, að hagkerfið og forgangsröðun okkar og gildi búi til áfallamenningu sem leiðir af sér rof í tilfinningakerfum okkar sem síðan leiða til fíknar, offitu, þunglyndis , eitthvað sem veður svo inn í líkamskerfin svo búa svo til allskonar líkamlega sjúkdóma.“
Tolli endar færslu sína á þessum orðum:
„Manni finnst stundum eins og læknavísindin séu í þessu eins og Bakkabræður að bera sólskinið inn í hús með fötu.“
