„Þetta óvænta síðdegiskaffi kostaði okkur liðlega sex þúsund krónur!!“ segir Þröstur Ólafsson, hagfræðingur og fyrrverandi framkvæmdastjóri þingflokks Alþýðuflokksins.
Þröstur segir frá því á Facebook-síðu sinni að hann og eiginkona hans hafi skellt sér í bíltúr austur fyrir fjall síðastliðinn sunnudag og ætluðu þau að fá sér kaffisopa á þægilegum stað.
„Þegar við vorum búin að sjá nóg af kunnuglegu landslagi, leituðum við að stað með kaffi og kökum. Það reyndist þrautinni þyngra. Loksins komum við að álitlegan veitingastað. Konan fór til að forvitnast um hvort hægt væri að fá kaffi og eitthvað kruðerí. Þetta var um kl. hálf fjögur að degi til. Mér var vinkað og sagt svo vera.“
Þröstur segir að þau hjónin hafi sest og sagst aðeins vilja kaffi og tertusneið eða kleinu.
„Framreiðslukonan, sem talaði lélega íslensku, færði okkur matseðil og þegar ég endurtók að við vildum bara kaffi og brauð, benti hún á eftirréttarseðilinn. Við enduðum með að panta kaffi með eftirrétti, slíkum sem ég hef ekki áður fengið og mun ekki biðja um aftur. Þetta óvænta síðdegiskaffi kostaði okkur liðlega sex þúsund krónur,“ segir hann.
Í athugasemdum við færsluna er Þresti bent á að þarna hafi þau hjónin farið inn á veitingastað en ekki kaffihús eða bakarí. Verðið miðist við það og ekki sé hægt að ætlast til þess að verðið sé eins og í bakaríi. „Þetta er svona eins og að fara til sérfræðilæknis þegar maður hefði átt að fara bara á heilsugæsluna, það kostar meira,“ segir í einni athugasemdinni.
Þór Saari, fyrrverandi þingmaður, segir að ferðaþjónustan hafi grafið sína eigin gröf með okurverðlagningu.
„Þess vegna koma þeir ekki ef stór hluti ferðarinnar er sóttkví. Hér á árunum fyrir okurverðlagninguna komu ferðamenn hingað í alvöru sumarfrí og voru í þrjar til fimm vikur. Slíkir ferðamenn myndu taka sóttkvína í dag, en geta það ekki sökum verðlags.“
