Í dag eru liðin þrjú ár síðan vinir og aðstandendur Hauks Hilmarssonar fengu þær fréttir að hans væri saknað eftir loftárás Tyrkja á Afrín í Sýrlandi.
Eva skrifaði pistil á bloggsíðu sína af því tilefni en Haukur hafði farið til Sýrlands til að taka þátt í vopnaðri baráttu Kúrda gegn Íslamska ríkinu í Raqqa. Þaðan fór hann til Afrín í von um að geta hjálpað Kúrdum að tefja árásir Tyrkja á meðan beðið væri eftir aðstoð alþjóðasamlegsins. „Sú aðstoð kom aldrei,“ segir Eva.
Eins og Fréttablaðið greindi frá á fimmtudag gleymdist að minnast á í nýrri skýrslu þjóðaröryggisráðs að Íslendingur hefði farið til Mið-Austurlanda að berjast gegn ISIS-samtökunum. Eva kvaðst í pistli sínum ekki hafa lesið skýrsluna en furðaði sig á að fyrsti Íslendingurinn í sögu lýðveldisins sem féll sem hermaður í stríðsátökum hafi gleymst.
„Fólk hlýtur að fyllast sérstakri öryggiskennd við að sjá þetta æðruleysi. En við sem þekktum Hauk gleymum aldrei 6. mars 2018. Við munum hversvegna hann dó og við munum líka hvernig hann lifði. Við munum eftir baráttu hans gegn stóriðju, þátttöku hans í hústökuhreyfingunni, stúdentahreyfingunni Öskru og heimssambandi verkafólks og kannski umfram allt samstöðu hans með flóttafólki.“
Eva rifjar upp að þann 6. Mars 2019, sléttu ári eftir að fregnirnar um Hauk bárust, hafi tveir af samherjum hans, No-Borders liðarnir Jórunn Edda og Ragnheiður Freyja, dregnar fyrir dóm. Þær voru ákærðar fyrir að sýna flóttamanni samstöðu sína með því að standa upp í kyrrstæðri flugvél og tala máli hans.
„Mál Jórunnar og Heiðu minnir óneitanlega á flugvallarhlaup Hauks Hilmarssonar og Jasons Slade, sumarið 2008. Auk þess vekur málið að því leyti hugrenningatengsl við aktívisma Hauks að maðurinn sem þennan dag var sendur úr landi með valdi hafði flúið Boko Haram, glæpasamtök sem starfa undir merkjum sömu hugmyndafræði og Íslamska ríkið.“
Fyrir tveimur árum hvatti Eva þá sem vildu minnast Hauks þann 6. mars að gera það með því sýna Jórunni og Heiðu samstöðu með því að mæta í héraðsdóm.
„Nú, tveimur árum síðar er því miður ennþá ástæða til að minnast Hauks með því að styðja Jórunni og Heiðu. Landsréttur komst nefnilega að þeirri grátlegu niðurstöðu í nóvember síðastliðnum að samstaða með fórnarlömbum heimsvaldasinnaðra trúarnöttara, sem drepa og pynta allt sem fyrir þeim verður, sé einmitt glæpur. Auk þess sem þær fengu skilorðsbundinn fangelsisdóm sitja þær uppi með ríflega tveggja milljón króna málskostnað.“
Eva bendir á að hafin sé söfnun og hvetur hún sem flesta til að taka þátt í henni. Það sé fullkomlega ömurlegt að samstaða með fórnarlömbum mannréttindabrota skuli vera afgreidd á sama hátt og ölvunarakstur eða þjófnaður.
„Fáir sýna samstöðu á þann hátt sem þessar konur hafa gert en við hin getum í það minnsta sýnt samstöðu með því að taka þátt í málskostnaði,“ segir Eva sem birtir meðal annars gamalt viðtal Harmageddon við Eze og Hauk með færslu sinni. Segir hún að það skýri þær aðstæður sem Jórunn og Heiða voru að bregðast við þegar þær stóðu upp og báðu honum griða.
„Ég veit ekki hvar Eze Okafor er niðurkominn í dag en ef ég ætlaði að komast að því myndi ég ekki spyrja Þjóðaröryggisráð. Því fólki er hann áreiðanlega gleymdur.“
