Þrjár konur stíga fram undir nafni: „Hann kemur aftan að mér, grípur utan um mig og klípur í brjóstin á mér“

Þrjár konur segja frá á­reitni af hendi Jóns Bald­vins Hannibals­sonar, fyrr­verandi ráð­herra og sendi­herra, í Helgarblaði Fréttablaðsins í dag. Ragna Björg Björns­dóttir, 72 ára gömul hús­freyja, Sigur­björg Jóns­dóttir, 69 ára stuðnings­full­trúi og Elísa­bet Sif Helga­dóttur, fyrrverandi starfsmaður Ráðherrabústaðarins, stíga fram í fyrsta skipti undir nafni til að svara fullyrðingum Jóns Bald­vins um að frá­sagnir þeirra séu upp­spuni.

„Við vorum bara þrjú eftir af starfs­liðinu, ég, yfir­maður minn og sex­tán ára stúlka sem var að að­stoða mig, enda vorum við ekki vön að vinna svona langt fram­eftir. Þetta var mjög seint og ég var að klára að ganga frá í eld­húsinu þegar ég heyrði rosa­leg læti frammi. Ég man að við vorum með á­tján­þúsund króna koníaks­glös sem lágu þarna á gólfinu brotin. Ef þetta hefði verið ein­hver Jón úti í bæ þá hefði maðurinn verið á­kærður fyrir skemmdar­verk,“ segir Ragna sem var matráðskona í Ráðherrabústaðnum árið 1996.

Hún segir að Jón hafi þar verið að verki, en það var enginn Jón úti í bæ heldur fyrr­verandi utan­ríkis­ráð­herrann Jón Bald­vin Hannibals­son. „Þarna var hann að brjóta allt og bramla, þessi heldri maður. Allt í einu þeysist hann inn í eld­hús og galar: Mig vantar kven­mann! Hann rýkur á mig, kemur aftan að mér, grípur utan um mig og klípur í brjóstin á mér. Ég gat ekkert losnað frá honum,“ segir Ragna.

Hún segir að yfirmaður sinn hafi náð að losa Jón Baldvin af henni. Hann hafi þá ætlað að rjúka á aðra unga stúlku sem var að aðstoða Rögnu en yfirmaðurinn hafi þá öskrað á hann: „Láttu hana vera, hún er bara 13 ára,“ út­skýrir Ragna.

Staðfestir söguna

Yfir­maðurinn ætlaði þá að skutla Jóni Bald­vini heim en hann neitaði að yfir­gefa Ráð­herra­bú­staðinn án stúlkunnar. Ragna segist hafa séð þau fara öll saman í bílinn.

„Mér fannst þetta svo ó­geðs­legt og mér brá svo of­boðs­lega. Mér leið eins og ég væri stödd í ein­hverri vit­firringa­ver­öld. Þetta var bara því­líkur við­bjóður og ég hef aldrei getað horft á hann aftur í sjón­varpi.“

Frétta­blaðið hafði uppi á Elísa­betu Sif Helga­dóttur, ungu stúlkunni í sögunni. Að­spurð um kvöldið segist hún muna vel eftir því en hún var 16 ára þegar hún vann í Ráð­herra­bú­staðnum. Hún stað­festir frá­sögn Rögnu um að Jón Bald­vin hafi veist að henni og gripið utan um hana. Segir hún ekkert frekar hafa gerst milli sín og Jóns Bald­vins „Yfir­maðurinn sá til þess að hann náði ekkert til mín,“ segir Elísa­bet og bætir við að henn hafi þótt Jón Bald­vin rudda­legur.

„Hann var harður og eitt­hvað var að gerast.“

Sigur­björg Jóns­dóttir lýsir öðru atviki í viðtali við Fréttablaðið. Hún starfar nú sem stuðnings­full­trúi í grunn­skóla. Hún lýsir því hvernig hún varð fyrir á­reitni á grunn­skóla­aldri af hendi Jóns Bald­vins, sem var þá ensku­kennari hennar í Haga­skóla.

Hún segir að Jón Baldvin hafi boðað hana í aukatíma hjá sér sama dag og jóla­fríið hófst í skólanum. „Ég sest bara niður og ætla að hefjast handa við að læra. Hann stóð við gluggann og horfði út. Eftir nokkra stund gengur hann svo að mér og sest fyrir aftan mig, þannig að ég þrýstist alveg upp við borðið,“ segir Sigur­björg. Henni brá og reyndi að brjóta heilann um hvað hún ætti að gera næst. Segist hún þá hafa fundið fyrir hreyfingum frá honum upp við bakið á sér.

„Hann sat þétt upp við mig og ég fann fyrir aftan mig að hann var harður og eitt­hvað var að gerast.“ Hún ýtti frá sér borðinu af öllum krafti og stóð upp og benti á kennara­borðið.

„Þá spurði ég hann: Af hverju situr þú ekki við þetta borð Er þessi stóll ekki fyrir þig?“ Þá hafi hann horft á hana og sagt að tíminn væri búinn og ætlaði þá Sigur­björg að yfir­gefa kennslu­stofuna. „Þá fer hann fram fyrir mig og grípur kápuna mína. Hann heldur á henni til þess að klæða mig í hana, svo var hann heil­lengi að dúlla sér við að hneppa henni upp. Ég var líka með der­húfu sem hann setti á höfuðið á mér og lagaði. Hann horfði á mig og sagði mér að skemmta mér hóf­lega í fríinu. Svo bætti hann við að hann ætlaði að kalla á mig í annan auka­tíma.“

Hún segist hafa verið afar fegin að losna út og hafi hraðað sér heim. „Ég gekk bara mínum skrefum alla leið heim, henti frá mér töskunni og sagði við mömmu: Veistu mamma, ég er komin í jóla­frí og ef Jón Bald­vin hringir og segir mér að koma í auka­tíma, þá fer ég ekki. Segðu að ég sé komin í jóla­frí og að þú megir ekki missa mig. Svo í fríinu, alltaf þegar síminn hringdi, þá fékk ég hnút í magann. Ég hleraði allt til þess að vita hvað mamma myndi segja í símann.“

Ekki einangrað atvik

Sigurbjörg kom sér þá til annars enskukennara í skólanum. Þegar skólinn byrjaði aftur eftir jól hafi Jón Baldvin komið að henni og sagt: „Nú kemur þú upp til mín í dag. Ég sneri mér að honum og sagði: Nei, ég kem ekki til þín, ég er hætt hjá þér. Nú, spurði hann. Já, svaraði ég. Þú veist hvers vegna. Ég er byrjuð hjá öðrum kennara.“

Sigur­björg segir að þó hún hafi verið ung hafi hún vitað að þetta væri ekki eðli­legt. „Ég var bara 15 ára og þegar ég hugsa til baka þá er ég svo á­nægð með hvað ég var á­kveðin.“

Hún segir atvikið ekki einangrað þó það hafi verið það alvarlegasta.

„Þegar ég fór út í frí­mínútur þá átti hann til að bíða við dyrnar og spurði oft hvort ég vildi ekki spjalla við hann. Þá löbbuðu bekkjar­fé­lagarnir mínir fram­hjá og blístruðu, gáfu þannig í skyn að það væri eitt­hvað á milli okkar. Mér leið ekkert vel. Ég hélt alltaf að hann vildi tala um námið en það var aldrei þannig, hann vildi frekar hrósa út­litinu mínu, hversu flott ég væri og hvað kjóllinn væri rosa­lega flottur á mér. Þá spurði ég hvort hann vildi virki­lega bara tala um þetta og hann svaraði játandi. Þá fór ég í burtu frá honum og út í frí­mínútur.“