„Hann var eins og fleiri gripinn með lúkuna í sameiginlegum kökudunk landsmanna og skilaði fengnum,“ sagði Þorsteinn Sæmundsson, þingmaður Miðflokksins, í umræðum um störf þingsins á Alþingi í gær.
Þorsteinn ræddi hlutabótaleiðina í ræðu sinni en mikið hefur verið fjallað um stöndug fyrirtæki sem hafa sótt sér peninga í hlutabætur. Festi hf. var eitt þessara félaga og sagði Þorsteinn að Eggert Þór Kristófersson, forstjóri félagsins, hafi átt smekkleysu vikunnar.
Snýst ekki um stolt
Félagið tilkynnti að það ætlaði að hætta við að nýta sér hlutabótaleið stjórnvalda í kjölfar gagnrýni frá ráðamönnum þjóðarinnar. Sagði hann í viðtali við Morgunblaðið að „pólitíkin hefði skipt um skoðun“ varðandi hlutabótaleiðina.
„Yfirvöld vilja eitthvað annað en lagt var upp með. Við erum hluti af samfélaginu og tökum ábyrgð. Nýjar ákvarðanir eru teknar ef þurfa þykir, maður er ekki það stoltur að maður ætli að keyra út í skurð,“ sagði hann í viðtalinu.
Þorsteinn sagði í ræðu sinni:
„Og hvað sagði hann á eftir? Hann sagðist ekki vera það stoltur að hann ætlaði að keyra út í skurð. En þetta snýst ekki um stolt, herra stórforstjóri. Þetta snýst um virðingu, heiðarleika og hreinskilni og hún er ekki til þarna.“
Hvar er lífeyrissjóðurinn?
Þorsteinn gerði svo málefni Haga að umtalsefni en eins og Fréttablaðið greindi frá í síðustu viku mun félagið þurfa að gjaldfæra yfir 300 milljóna króna einskiptiskostnað vegna starfsloka Finns Árnasonar forstjóra og Guðmundar Marteinssonar, framkvæmdastjóra Bónus. Sagði Þorsteinn að það að rjúfa ráðningarsamband við þá þá tvo kostar jafn mikið og að ráða 20 til 30 hjúkrunarfræðinga til starfa í heilt ár.
„Fjórði stærsti hluthafi í því fyrirtæki er lífeyrissjóðurinn Birta. Það segir í eigendastefnu sjóðsins að það sé mat sjóðsins að gæta skuli hófs við ákvörðun starfskjara stjórnenda og m.a. sé horft til stærðar og umfangs rekstursins og þeirra starfskjara sem almennt bjóðast í því umhverfi sem fyrirtæki starfa í. Svo mörg voru þau orð og ég spyr: Hvar eru stjórnarmenn sem eru á vegum lífeyrissjóðanna í þessum fyrirtækjum? Hvar eru þau og hver er ábyrgð þessara stjórnarmanna? Vilja þau kannski koma fram og segja af hverju launakjör stjórnenda í þessu tiltekna fyrirtæki eru með þeim hætti, að það kosti árslaun 20–30 hjúkrunarfræðinga að rifta samningum við þá?“