Þór­ólfur og Alma minnast Guð­rúnar: Gegndi lykil­hlut­verki þegar CO­VID-19-far­aldurinn kom til Ís­lands

„Nú er skarð fyrir skildi hjá em­bætti land­læknis því látin er langt um aldur fram, sam­starfs­kona okkar, Guð­rún Sig­munds­dóttir, yfir­læknir á sótt­varna­sviði,“ segir Alma D. Möller land­læknir í minningar­grein um Guð­rúnu Sig­munds­dóttur, yfir­lækni við sótt­varna­svið em­bættis land­læknis, í Morgun­blaðinu í dag.

Guð­rún lést þann 27. októ­ber síðast­liðinn eftir erfiða bar­áttu við krabba­mein og verður út­för hennar gerð frá Dóm­kirkjunni í dag. Fjöl­margir minnast Guð­rúnar með hlýjum orðum í Morgun­blaðinu, en í þeim hópi eru meðal annars Alma D. Möller land­læknir, Þór­ólfur Guðna­son sótt­varna­læknir og Haraldur Briem, fyrr­verandi sótt­varna­læknir.

Guð­rún hóf störf hjá em­bætti land­læknis fyrir tuttugu árum og segir Alma í grein sinni að það hafi verið stofnuninni mikið happ þegar hún kom til starfa.

„Hún var ein­stakur fag­maður enda vel menntuð í smit­sjúk­dóma­lækningum og með doktors­próf á því sviði. Þar að auki hafði hún ein­stakan á­huga á far­alds­fræði, töl­fræði, fag­legri gagna­söfnun og gagna­greiningu. Hún átti auð­velt með að að­lagast nýrri tækni og átti stærstan hlut að nú­tíma­væðingu skráningar smit­sjúk­dóma. Þá var hún alltaf reiðu­búin að að­stoða sam­starfs­fólk sitt, svo og fag­aðila víða um land, enda var mikið til hennar leitað,“ segir Alma og bætir við að hún hafi við fjöl­fróð og gaman að spjalla við hana um heima og geima.

„Þau lýsingar­orð sem sam­starfs­fólk taldi upp á minningar­stund voru að Guð­rún var hlý, traust, sam­visku­söm, úr­ræða­góð, rétt­sýn og for­vitin um aðra á já­kvæðan hátt. Hún hafði góða nær­veru, var sposk, bros­mild, með gott skop­skyn og öll munum við minnast smitandi hlátursins.“

Alma segir að Guð­rún hafi tekist á við veikindi sín af yfir­vegun og reisn og bendir hún á að hún hafi gegnt mikil­vægu hlut­verki þegar kórónu­veirufar­aldurinn fór að láta til sín taka hér á landi.

„Þegar far­aldur CO­VID-19 skall á stóð Guð­rún í stafni með sótt­varna­lækni og sam­starfs­fólki enda hafði hún tekið þátt í að þróa við­bragðs­á­ætlanir og verk­ferla. Henni var fengið það vanda­sama hlut­verk að leiða vinnuna þegar fyrstu til­fellin greindust og sem svo varð að vinnu rakninga­t­eymis. Hún tók þátt í að skapa gagna­grunn um sjúk­dóminn og að koma á lag­girnar heima­síðunni co­vid.is. En svo tók sjúk­dómurinn sig upp og Guð­rún varð frá að hverfa,“ segir Alma sem endar grein sína á þessum orðum:

„Nú þegar komið er að leiðar­lokum, viljum við, sam­starfs­fólk hjá em­bætti land­læknis, þakka fyrir far­sælt og skemmti­legt sam­starf.“

Þór­ólfur Guðna­son segir að leiðir hans og Guð­rúnar hafi legið saman árið 2002 þegar hann hóf störf hjá sótt­varna­lækni.

„Gunna var góður starfs­maður, vel að sér í fræðunum, at­orku­söm og ó­sér­hlífin. Hún hafði sér­stakan á­huga á gagna­söfnun og fram­setningu gagna og er ó­hætt að segja að hún hafi átt stærstan þátt í raf­rænni upp­byggingu gagna­grunna hjá sótt­varna­lækni. Jafn­framt gegndi hún lykil­hlut­verki við gerð við­bragðs­á­ætlana sem hafa verið þunga­miðjan í við­brögðum við CO­VID-19-far­aldrinum hér á landi.“

Hann segir að mestu kostir hennar hafi verið hennar mann­lega hlýja, glað­værð og já­kvæðni. Þá hafi hún tekið ör­lögum sínum af miklu æðru­leysi og segir hann að síðasta sam­tal þeirra hafi verið lýsandi fyrir hana. Segir Þór­ólfur að í sam­talinu hafi hún beðist af­sökunar á að hafa ekki getað tekið meiri þátt í bar­áttunni við CO­VID-19. „Ég svaraði að hennar þáttur í öllum undir­búningi og vinnunni á meðan hennar naut við hefði verið ó­metan­legur. Ég vil fyrir hönd starfs­manna sótt­varna­sviðs em­bættis land­læknis þakka Gunnu fyrir ó­metan­lega sam­leið og vin­áttu.“