Þór­ey um ein­eltið: Ekki þægi­legt að fá morð­hótanir inn um lúguna – „Ekki gefast upp“

„Ég vil senda fórn­ar­lömb­um ein­elt­is og ann­ars of­beld­is bar­áttu­­kveðjur, hvort sem þau eru ung eða göm­ul, kon­ur eða karl­ar. Þið standið ekki ein,“ segir Þór­ey Guð­munds­dóttir, fé­lags­ráð­gjafi og fyrr­verandi sátta­maður sýslu­manns, í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag.

Þar skrifar Þór­ey um ein­elti og of­beldi en sjálf er hún ein­arður stuðnings­maður fyrir­byggjandi að­gerða í ein­eltis- og of­beldis­málum. Þór­ey bendir á að það sé hægt og rifjar upp erfitt dæmi sem átti sér stað í sveitar­fé­lagi á höfuð­borgar­svæðinu.

„Fyr­ir 30 árum var ein­elti dag­­legt brauð í skóla ein­um í ná­granna­sveit­ar­­fé­lagi höfuð­borg­ar­inn­ar. For­eldr­ar, sem dirfðust að and­­mæla, fengu morð­hót­an­ir. Nokkr­ir for­eldr­anna voru lé­­leg­ir í að leika hlut­­verk þol­enda og gáfu sig ekki í bar­átt­unni,“ segir Þór­ey og bætir við að sagan sé löng og verður þar af leiðandi ekki öll sögð í pistlinum.

Hún segir þó að sögunni hafi lokið með því að mennta­mála­ráð­herra, Svavar Gests­son, flutti skóla­­stjór­ann til í starfi og ráðinn var nýr skóla­­stjóri, en svo vildi til að um var að ræða Ragn­heiði Rík­harðs­dóttur sem síðar átti eftir að verða for­seti Al­þingis. Kveðst Þór­ey vera þakk­lát bæði Svavari og Ragn­heiði fyrir þeirra við­brögð í málinu.

Þór­ey rifjar svo upp á­takan­lega sögu af ein­elti í Garða­bæ og bendir hún á að málinu hafi verið lokað. „Það var ekki leyst. Hvernig hægt er að loka máli án þess að stöðva ein­eltið og það of­beldi, sem ein­elti er, er mér hulið. Það er hið full­komna dæmi um ein­elti með að­stoð yf­ir­valda, „stalking by pr­oxy“, sem bannað er með lög­um um mest­all­an hinn vest­ræna heim að við­lagðri fang­els­is­refs­ingu.“

Þór­ey vísar í grein sem María Rut Kristins­dóttir skrifaði á dögunum en þar bendir María á að á­föll barna séu metin á hundrað milljarða króna á ári. Ekki ert skil­greint hversu stórt hlut­fall af þeirri upp­hæð er vegna ein­eltis. Þór­ey bendir á að ein­elti kosti ekki bara peninga heldur líka sálir, margar og dýr­mætar sálir.

Þór­ey segir að hægt sé að upp­ræta ein­elti eins og dæmið hér að ofan sýnir. „Það var svo sem ekk­ert nota­­legt, að fá morð­hót­an­ir frá for­eldr­um of­beld­isung­linga, bæði í gegn um síma og skrif­­lega inn um lúg­una (nú lík­­lega einnig sta­f­rænt), en því lauk. Eft­ir stend­ur í dag undr­un yfir því, að full­orðið fólk, for­eldr­ar, skyldu telja brotið á börn­um sín­um, þegar of­beldið, sem börn­in beittu, var stöðvað.“

Þór­ey sendir að lokum fórnar­lömbum ein­eltis og annars of­beldis bar­áttu­kveðjur og minnir á að þau standa ekki ein.

„Kæru þol­endur/fórnar­lömb of­beld­is af öllu tagi. Það varðar við hegn­ing­ar­lög að beita ykk­ur of­beldi. Meira að segja verður nú bráð­lega hægt að dæma of­beld­is­­fólk til fjög­urra ára fang­els­is fyr­ir elti­hrell­ingu. Þökk sé nú­ver­andi dóms­­mála­ráð­herra, ÁAS, að­stoðar­manni henn­ar, HL, og for­­sæt­is­ráð­herra, KJ, svo og rík­is­­stjórn­inni allri. Bestu þakk­ir. Ekki gef­ast upp í bar­átt­unni.“