Þórarinn í­myndar sér ef Twitter væri partý: „Það er mikil­vægt fyrir gesti að vera á tánum“

Þórarinn Hjartar­son, stjórnandi hlað­varpsins ein pæling, gefur lítið fyrir baráttuglaða fólkið á Twitter í nýjum pistli á Vísi.

„Ef Twitter væri partí væri það býsna leiðin­legt sam­kvæmi. Þrátt fyrir á­gætis hóp gesta gengi um gólf manneskja með fýlu­svip og vökult auga. Það er Twitt­ermanneskjan. Twitt­ermanneskjan hlerar sam­skipti gestanna í von um að finna eitt­hvað til þess að verða móðguð yfir. Það þarf ekki að vera eitt­hvað sem hún sjálf móðgast yfir heldur er twitt­ermanneskjan reiðu­búin að móðgast fyrir hönd hinna ýmsu hópa,“ skrifar Þórarinn.

„Twitt­ermanneskjan hvetur til um­ræðu en með á­kveðnum fyrir­vara. Hún dreifir bæklingum meðal gesta um það hvers­konar um­ræða sé leyfi­leg. Þetta gerir hún í þágu þess að ef fólki er gefið frjálst orðið gætu átti sér stað ó­á­sættan­leg sam­skipti. Hún passar upp á að sam­skipti kynjanna lúti ramma rétt­lætisins og báðir aðilar þannig á nálum yfir því að þau séu einu feil­spori frá því að vera rekin úr partíinu.“

Hann segir Twitt­ermanneskjuna sjálf­hverfa og beinir hún kast­ljósinu að sjálfri sér með því að benda á ham­farir út í heimi og lýsa því yfir hvað henni þykir það miður. „Það af­sakar að­gerðar­leysi en gerir hana sam­tímis að hetju.“

„Það er mikil­vægt fyrir gesti að vera á tánum. Reglur þessa sam­kvæmis taka sí­felldum breytingum. Það sem var í lagi í einu sinni getur varðað brott­vísun hve­nær sem er.“

„Grín­istinn David Chapelle segir að Twitter sé ekki raun­veru­legur staður. Það er rétt. En miðillinn hefur raun­veru­legar af­leiðingar. Al­menningur á í þver­sagna­kenndu sam­bandi við twitt­ermanneskjuna. Fólki er haldið nauðugu í þessu sam­kvæmi og twitt­ermanneskjan stýrir því hvað megi segja og hvað megi ekki segja, iðu­lega án þess að heil brú sé í hennar eigin af­stöðu.“

„Ný­lega var at­hygli twitt­ermanneskjunnar beint að út­varps­manni. Hann var ekki gerður að kaffi­stofusmjatti fyrir það sem hann gerði, heldur fyrir það sem að hann er. Að hann hafi tjáð sína sann­færingu opin­ber­lega og myndað sér aðra skoðun en þá sem twitt­ermanneskjan telur á­sættan­lega er á­stæðan fyrir því að kafað var ofan í for­tíð hans. Það er ekki merki­legt í sjálfu sér. Allir hafa gert mis­tök um ævina og margur oftar en einu sinni. En nú lá hold­gervingur feðra­veldisins vel við höggi og þrátt fyrir af­sökunar­beiðni er krafan sú að hann þurfi að hverfa úr kast­ljósinu.“

Þórarinn segir nefni­lega að bar­áttan gegn kyn­ferðis­of­beldi er twitt­ermann­eskjunni hug­læg.

„Bar­áttan eins og hún er háð á twitter virðist ganga minna út á of­beldið og meira út á það að ná til þeirra sem eru frægir eða í kast­ljósinu. Ellegar myndum við sjá fleiri mál hrotta­legra á­rása kald­rifjaðra síaf­brota­manna dúkka upp. Í stað þess sjáum við bar­áttu­fólkið smyrja lagið þunnt með því að halda okkur upp­teknum af því að fyrrum fíkill var skít­hæll á meðan á fíkninni stóð fyrir um rúmum ára­tug.“

Þver­sögnin er sú að twitt­ermanneskjan talar einnig fyrir skaða­minnkandi úr­ræðum fyrir fíkla og að þeir sem að leiðist út í neyslu fái við­eig­andi að­stoð til þess að vinna úr sínum málum, bætir Þórarinn við.

Hægt er að lesa pistill hans í heild sinni hér.