Þóra Arnórs kemur Ingólfi Bjarna til varnar: „ENGINN bjóst við innrás af fullum þunga“

Þóra Arnórsdóttir, ritstjóri Kveiks, segir að enginn hafi búist við því að Vladimír Pútín Rússlandsforseti myndi gera innrás meðan á dvöl þeirra Ingólfs Bjarna Sigfússonar og Ingvars Hauks Guðmundssonar stóð í landinu.

Borið hefur á gagnrýni á fréttaflutning RÚV frá Úkraínu þar sem Ingólfur Bjarni hefur lýst því sem fyrir augu hefur borið. Slík gagnrýni hefur meðal annars komið fram í Facebook-hópnum Fjölmiðlanördum þar sem ýmsum spurningum hefur verið varpað fram.

„Eru fréttirnar frá Úkraínu farnar að vera fréttir af fréttamanni?,“ sagði til dæmis í einu innleggi í morgun um frétt RÚV þar sem sagði frá ferðalagi þeirra Ingólfs og Ingvars yfir landamærin til Póllands, en þeir þurftu að ganga rúma 30 kílómetra yfir landamærin í erfiðum aðstæðum.

Margir eru þó þeirrar skoðunar að frásögn Ingólfs Bjarna veiti áhugaverða innsýn í stöðu mála og geta líklega flestir sem hafa vit á starfi og eðli fjölmiðla tekið undir það. Lára Ómarsdóttir, fyrrverandi fréttakona RÚV, blandaði sér til dæmis í umræðuna og sagði fréttir Ingólfs Bjarna og Ingvars Hauks vera lýsandi og fræðandi.

„Þarna reyna tveir á eigin skinni hvernig er að flýja land og öðlast um leið meiri skilning á aðstæðum þeirra sem þurfa að flýja heimaland sitt og koma á framfæri til okkar sem aldrei höfum upplifað slíkt. Veitir annars konar sýn á ástandið og færir okkur hin nær ástandinu.“

Þóra Arnarsdóttir, ritstjóri Kveiks, sá ástæðu til að svara þeirri gagnrýni sem fram hefur komið. Það gerði hún í innleggi sem birtist á Facebook-síðu Fjölmiðlanörda.

„Ágætu fjölmiðlanördar. Fréttateymi Kveiks og fréttastofu, sem er nú til allrar lukku komið til Póllands, er ekki stríðsfréttaritarar. Þeir fóru ekki út sem slíkir, heldur á svæði þar sem hafði lengi gætt talsverðrar spennu og markmið þeirra var að gera fréttaskýringu um þá stöðu.“

Þóra sagði að ferðin hefði verið vel undirbúin enda reyndir menn á ferðinni.

„Búið að ræða við tugi sérfræðinga um mögulegar sviðsmyndir, bóka viðtöl og gera áætlanir út frá þeim möguleikum. Þeir sem helst drógu úr þeim voru þeir sem töldu okkur mögulega hafa misst af fréttinni, þetta væri líklega búið. Styttist í að Pútín hætti að hnykla vöðvana og drægi liðið til baka. Ef ekki, þá yrði í allra mesta lagi ráðist inn í austurhéröðin. ENGINN bjóst við innrás af fullum þunga úr öllum áttum án fyrirvara. Þegar innrásin hófst og reyndist jafn víðtæk og raun bar vitni varð strax ljóst að þeir yrðu að fara, enda engar forsendur fyrir því að dvelja í Kænugarði áfram.“

Þóra segir dýrmætt að hafa getað fylgst með ferð þeirra út úr landinu, sömu leið og hundruð þúsunda Úkraínumanna eru nú að fara.

„Þeir hafa aldrei sett sjálfa sig í forgrunn, enda sagði Ingólfur Bjarni strax í upphafi: „Við erum að fara heim í öryggið, samferðafólk okkar er að flýja heimili sín undan sprengjuregni.“ Þessi viðbót við annars yfirgripsmikinn fréttaflutning frá Úkraínu hefur veitt áhugaverða innsýn og þeir í raun unnið þrekvirki miðað við aðstæður og þann búnað sem þeir eru með. Ég hvet ykkur til að horfa á innslag þeirra í Kveik á morgun. Góðar stundir.“