Þing­maður vill tak­markanir á er­lent eignar­hald: „Lax­eldis­fyrir­tæki á Ís­landi eru í meiri­hluta­eigu út­lendinga“

Halla Sig­ný Kristjáns­dóttir, þing­maður Fram­sóknar, vill fá tak­markanir á eignar­hald á fisk­eldi á Ís­landi líkt og finnst meðal annars í Fær­eyjum. Þetta kemur fram í að­sendri grein hennar á Vísi.

„Fisk­eldi á Ís­landi er ung at­vinnu­grein í örum vexti en mikill upp­gangur hefur verið í fisk­eldi á heims­vísu undan­farna ára­tugi. Gríðar­leg fram­þróun hefur einnig orðið í lax­eldi í ná­granna­löndum okkar í Norður-At­lants­hafi; lax­eldi er til að mynda um­fangs­meira í hag­kerfi Noregs en hefð­bundinn sjávar­út­vegur. Mikil­vægt er að við horfum til þróunar í ná­granna­löndum og nýtum okkur þá reynslu sem þar hefur orðið til svo að hægt verði að byggja upp heil­brigða starf­semi hér á landi.“

„Nú berast fréttir af frekari sam­þjöppun lax­eldis­fyrir­tækja á Ís­landi. Ekki er að finna tak­markanir á eignar­hald í lax­eldi hér­lendis og því er ekkert því til fyrir­stöðu að einn aðili eignist öll gild rekstrar­leyfi hér­lendis og stýri þannig allri fram­leiðslu á eldis­fiski og seiða­eldi á sjó og landi. Við það skapast sú hætta að einn aðili stjórni stórum land­svæðum með þeim af­leiðingum að sam­fé­lög, sveitar­stjórnir og stjórn­völd eigi meira undir honum en góðu hófi gegnir.“

Frændur okkar í Færeyjum brugðust við

Halla segir að sam­keppnis­lög á Ís­landi nái illa utan um sam­þjöppun í lax­eldi á Ís­landi þar sem lax­eldis­fyrir­tæki selja megin­þorra fram­leiðslu sinnar úr landi. Undir­rituð hefur á­hyggjur af þróun mála hér­lendis.

„Þegar út­lit var að sama staða kæmi upp í Fær­eyjum brugðust frændur okkar í Fær­eyjum við með því að setja inn á­kvæði í þar­lend fisk­eldis­lög sem tak­marka að lög­aðili geti eignast meira en helming út­gefinna lax­eldis­leyfa.“

„Þá eru lax­eldis­fyrir­tæki á Ís­landi í meiri­hluta­eigu út­lendinga, í ís­lenskum lögum er ekki að finna tak­markanir á eignar­haldi er­lendra aðila í fisk­eldi. Undir­rituð telur brýnt að skoðað verði hvort tak­marka beri slíkt eignar­hald er­lendra aðila.“

Halla segir að við stöndum á tíma­mótum þar sem við þurfum að spyrja okkur hvort við viljum halda á­fram á sömu leið eða tryggja með laga­setningu að lax­eldi á Ís­landi verði ekki í eigu ör­fárra aðila, að fjöl­breytni ríki í greininni og að eignar­hald verði stað­bundið.

„Við fram­þróun lax­eldis­fyrir­tækja á Ís­landi þarf að horfa til byggða­sjónar­miða og sjá til þess að eldið skili tekjum til þeirra sam­fé­laga þar sem fyrir­tækin eru stað­sett. Undir­rituð er svo sannar­lega hlynnt lax­eldi á Ís­landi en telur þýðingar­mikið að greinin verði ekki í eigu ör­fárra aðila. Lax­eldi á Ís­landi verður að vaxa og dafna í sátt við um­hverfi og sam­fé­lag.“