Tekur undir með Frið­riki Má sem vill heim­komu­smit­gát í stað sótt­kvíar

„Þetta er skyn­sam­leg til­laga hjá Frið­rik Má. Það hlýtur að lág­marki að mega gera þá kröfu til stjórn­valda að efna­hags­leg á­hrif þeirrar á­kvörðunar að loka landinu í reynd séu metin,“ segir Þor­steinn Víg­lunds­son, fyrr­verandi þing­maður og ráð­herra.

Þor­steinn vísar þarna í þá skoðun Frið­riks Más Baldurs­sonar, prófessors við Há­skólann í Reykja­vík, að taka eigi upp heim­komu­smit­gát í stað sótt­kvíar á landa­mærunum. Mjög skiptar skoðanir eru um þetta og hefur Kári Stefáns­son, for­stjóri Ís­lenskrar erfiða­greiningar, til að mynda sagt að smitum myndi fjölga hér á landi ef við myndum slaka á kröfum við landa­mærin.

Frétta­blaðið fjallaði í dag um þá skoðun Frið­riks Más að taka upp smit­gát í stað sótt­kvíar, en smit­gát er vægara form af sótt­kví og felur í sér að ein­staklingar þurfa að halda sig til hlés og forðast manna­mót. Benti Frið­rik á að smit­stuðullinn hér á landi sé í kringum einn.

„Við þær að­stæður gerir það ekki mikinn usla þótt stöku smit komi upp eða berist inn til landsins. Hver ein­stak­lingur smitar færri en einn annan að jafnaði og því fjarar hver slík bylgja út. Við þessar að­stæður ætti að vera ó­hætt að t.d. við­hafa heima­smit­gát í stað sótt­kvíar,“ sagði Frið­rik.

Þor­steinn telur að þetta sé skyn­sam­leg til­laga hjá Frið­riki en um leið mætti meta hvort aðrar leiðir væru færar til sótt­varna á landa­mærum sem hafi ekki jafn al­var­legar af­leiðingar fyrir efna­hag þjóðarinnar.

Þor­steinn segir á Face­book-síðu sinni að í þessu sam­hengi sé vert að hafa nokkur at­riði í huga. Þannig sé ljóst að í minnis­blöðum sótt­varnar­læknis og fjár­mála­ráðu­neytis hafi verið gengið út frá því að um­tals­verður ferða­manna­straumur yrði á­fram til landsins. Annað hafi komið á daginn og efna­hags­leg á­hrif að­gerðarinnar því reynst mun al­var­legri en gert var ráð fyrir.

Þor­steinn bendir einnig á að lang­varandi lokun landsins muni dýpka þá efna­hags­lægð sem þegar er skollinn á og efna­hags­legra á­hrifa muni ekki bara gæta í ferða­þjónustu heldur efna­hags­lífinu öllu. „Enda vel flestar at­vinnu­greinar með tengingu inn í ferða­þjónustu vegna mikils og vaxandi efna­hags­legs vægis hennar á undan­förnum árum.“

Þor­steinn segir enn fremur að allt tal um að efna­hags­leg á­hrif séu tíma­bundin sé blekking. „Það tekur yfir­leitt mörg ár fyrir hag­kerfi að jafna sig af jafn miklu efna­hags­legu höggi. Þannig tók um 4-6 ár fyrir lands­fram­leiðslu Ís­lands að ná sama stigi og fyrir kreppu í síðustu tveimur efna­hags­á­föllum af þessari stærðar­gráðu.“

Þor­steinn tekur fram að vissu­lega sé hann ekki til þess bær að meta mis­munandi leiðir í sótt­vörnum á landa­mærum. „En bent hefur verið á að minnsta kosti tvær aðrar leiðir, þ.e. ein­falda skimun allra sem hingað koma eða tvö­falda skimun með smit­gát í stað sótt­kvíar á milli. Það eru efna­hags­leg af­glöp af hálfu stjórn­valda ef þessi á­kvörðun verður í það minnsta ekki endur­metin og mis­munandi leiðir metnar með hlið­sjón af sótt­varnar- og efna­hags­legum á­hrifum þeirra.“