Það er Akureyringnum Sverri Páli Erlingssyni hulin ráðgáta hvers vegna hið opinbera losar sig svona skilmerkilega við reynslubolta í grunn- og framhaldsskólum landsins – einstaklinga sem vilja láta gott af sér leiða aðeins lengur.
Þetta segir Sverrir Páll í aðsendri grein á vefnum Akureyri.net í dag. Sverrir kenndi íslensku við Menntaskólann á Akureyri frá 1974 til 2018.
Sverrir bendir á að umræðan um að hið opinbera láti kennitölu ráða því hvenær starfsfólki skuli sagt upp komi reglulega upp.
„Umræðurnar hafa meðal annars stafað af því að margir sem ná þessum aldri eru enn fullfrískir andlega og líkamlega og hafa sumir auk heldur bæði löngun og vilja til að láta gott af sér leiða í fáein ár til viðbótar. Una því ekki að vera strikaðir út eða skolað niður úr kerfinu fyrir þá sök eina að hafa orðið sjötugir,“ segir hann.
Sverrir segist hafa gluggað í lög um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins en þar segir berum orðum að embættismanni skuli veita lausn frá og með næstu mánaðamótum eftir að hann nær 70 ára aldri.
„Einfaldlega SKAL, og enginn afsláttur eða undantekning frá því. Mér skilst að yfirmenn stofnana lendi í ógöngum ef þeir láta sér koma til hugar að draga uppsögnina eitthvað umfram það sem segir í greininni.“
Sverrir bendir á að þessi lagagrein sé barn síns tíma enda meðalaldur hækkað og lýðheilsa eflst á undanförnum áratugum. „Þess vegna má kalla það hreina tímaskekkju að í þessari 33. grein laganna skuli enn standa SKAL en ekki MÁ. Af hverju ætti ekki að leyfa þeim sem hafa bæði heilsu og vilja til að vinna að gera það ögn lengur? Af hverju er hið opinbera að losa sig við reynsluboltana?“
Sverrir kenndi sjálfur á framhaldsskólastigi í 44 ár og einu betur í grunnskóla og hafði hann alla tíð gaman af starfinu. „Kennarastarfið var líf mitt. Ég vissi svo sem vel að ég yrði sleginn af, en er svo heppinn að eiga afmæli á sumarleyfistíma, en ekki á miðri önn. Samstarfsfólk mitt kvaddi mig með virktum og óvæntum fagnaði og þakkaði þannig samfylgdina (hvorugt ráðuneytið sem ég vann fyrir hefur á þeim næstum þrem árum sem liðin eru sagt við mig takk né svei þér. Ég er ekki lengur til þar, ég var látinn hverfa, strikað yfir mig).“
Í grein sinni leggur Sverrir það til að einu orði verði skipt út úr 33. grein umræddra laga sem vísað er til hér að framan.
„Að fella brott orðið SKAL en setja þess í stað orðið MÁ. Að starfslok séu sveigjanleg. Vegna þess að starfsmaður verður ekki ónýtur á einum degi. Sjötugsafmælið er ekki lífshættulegt og á þeim degi slokknar ekki á viti, vilja og reynslu neins manns.“
Hér má lesa pistil Sverris í heild sinni.
