Útför Svavars Péturs Eysteinssonar fer fram frá Hallgrímskirkju í dag. Svavar Pétur, sem var þekktur undir listamannsnafninu Prins Póló, lést þann 29. september síðastliðinn eftir baráttu við krabbamein.
Svavar Pétur fæddist í Reykjavík þann 26. apríl árið 1977 og var því 45 ára þegar hann lést.
Svavar Pétur var stoltur Breiðhyltingur. Gekk í Hólabrekkuskóla og Fjölbrautaskólann í Breiðholti.
Svavar Pétur var menntaður grafískur hönnuður og ljósmyndari en er þekktastur sem tónlistarmaður og textahöfundur. Hann spilaði meðal annars með hljómsveitunum Múldýrinu, Rúnk og Skakkamanage, en í seinni tíð samdi hann og gaf út tónlist undir listamannsnafninu Prins Póló.
Þá hafa veggspjöld með hendingum úr lagatextum hans notið mikilla vinsælda. Svavar var líka frumkvöðull á sviði matvælaframleiðslu og setti á markað Bulsur og Bopp.
Margir, þar á meðal vinir og fjölskylda, minnast Svavars Péturs í minningargreinum í Morgunblaðinu í dag. Í hópi þeirra er Gunnar Lárus Hjálmarsson, Dr. Gunni, sem fer hlýjum orðum um vin sinn. Minningargrein sína birti hann einnig á Facebook.
„Elsku Svavar. Sá þig síðast á bílastæðinu við RÚV. Við höfðum verið saman í viðtali við Óla Palla og þú ætlaðir að skreppa til Spánar að sóla þig. Svo ætluðum við að halda saman tónleika til að fagna plötu sem hljómsveitirnar okkar Prins póló og S.H.Draumur höfðu gert saman,“ segir Gunnar og heldur áfram:
„Þú nenntir ekki að deyja – nennir því einhver? Þótt þú værir með baneitrað krabbamein nenntum við aldrei að tala um það. Dauðinn var bara á bakvið eyrað – þessi hundleiðinlegu endalok sem bíða okkar allra. Allt hitt er bara of skemmtilegt – lífið! Það eitt skiptir máli. Þú varst alltaf með plön, alltaf upptekinn og pælandi í næsta verkefni. Stundum fannst mér eins og þú ætlaðir að halda þér svo uppteknum að dauðinn kæmist ekki að,“ segir hann og endar grein sína á þessum orðum:
„Þegar þú komst frá Spáni fórstu beint á spítala. Við töluðumst við í síma. Verður þú ekki bara að stinga af á sloppnum eins og í bíómyndunum, grínaðist ég. Jú, það endar örugglega með því, sagðir þú. Við ætluðum að hittast daginn eftir. Ekkert varð úr því því boðflennan með ljáinn – sú grútmyglaða skítatýpa – hrifsaði þig úr veislunni. Bless elsku Svavar. Þín er ofboðslega sárt saknað.“
