„Ég veit ekki hvaða „snillingi“ í markaðsmálum datt þetta í hug, en viðkomandi má alveg taka nokkra daga í að horfa í eigin barm og íhuga málefni eins og að ala á útlendingafæð, hvað óheilbrigð þjóðernishyggja og einangrunarstefna eru og að gera lítið úr öðrum þjóðum.“
Þetta segir tónlistarmaðurinn Svavar Knútur um herferð nokkurra íslenskra fyrirtækja um mikilvægi þess að velja íslenskar vörur.
Átakið sem um ræðir, Íslenskt skiptir máli, hefur vakið talsverða athygli en á auglýsingum hafa vinsælar íslenskar vörur verið settar í erlendan búning. Fyrirtækin sem standa að baki átakinu eru MS, Ölgerðin, Nói Síríus, Kjörís, Freyja og Gæðabakstur.
Svavari Knúti þykir ekki mikið til átaksins koma. Hann segir á Facebook:
„Þetta er andstyggileg auglýsingaherferð og alls ekki það sem við þurfum núna. Hvorki sem þjóð né sem heimur.“
Svavar segir að til séu fallegri leiðir til að höfða til þjóðlegra kennda, byggja upp jákvæða sjálfsmynd þjóðar og efla íslenska framleiðslu.
„Til dæmis að fókusera á jákvæða þætti íslensks samfélags og það að við séum stolt af okkar eigin framleiðslu. Það mætti draga fram það sem gerir okkur einstök, þjóðlög, dansa, kvæði, fókusera á hluti sem við eigum sameiginlega og gleðjumst yfir, lopapeysur, 17. júní og þjóðhátíð, mætingu á Pride, hvað sem er. Bara ekki drulla yfir aðrar þjóðir og þeirra menningu, framleiðslu, tungumál og tilvist,“ segir hann.
„Þú lyftir ekki sjálfum þér upp með því að setja aðra niður. Það er glatað. Ég myndi seint fá fólk til að kaupa mína tónlist með því að reyna að gera erlenda listamenn tortryggilega,“ segir hann og bætir við að átakið sé á villigötum þrátt fyrir góðar fyrirætlanir.
Svavar ítrekar að þar sem sumir gera ekki greinarmun á heiðarlegri gagnrýni og froðufellandi brjálæðiskasti sé vert að taka fram að hann er ekki að kalla neinn rasista eða vonda manneskju.
„Þetta er bara klaufaleg og vanhugsuð hugmynd sem býður upp á að læra af henni. Manneskjan sem fann upp á þessu er ekki vond eða heimsk eða neitt. Þetta býður bara upp á að við lærum að hugsa okkur tvisvar og jafnvel spyrja okkur hvort við séum óvart að gera lítið úr einhverjum samfélagshópum með hugsunarleysi.“
