Styrmir hrósar Agli: „Það þarf mikinn kjark að opin­bera líðan sína með þessum hætti“

„Það þarf mikinn kjark hjá þekktum sjón­varps­manni, sem hefur árum saman verið reglu­legur gestur á skjánum heima hjá fólki, að opin­bera líðan sína með þessum hætti og skýra þar með fjar­veru sína af skjánum um skeið.“

Þetta segir Styrmir Gunnars­son, fyrr­verandi rit­stjóri Morgun­blaðsins, í pistli sem birtist í Morgun­blaðinu á laugar­dag. Þar skrifar hann um um­talaðan pistil Egils Helga­sonar sem opin­beraði bar­áttu sína við kvíða í síðustu viku.

Í pistli sínum sagði Egill:

„Kvíði er hel­vítis melur. Því er líkast að maður sé sinn eigin fangi og fanga­vörður. Maður er inni­lokaður, veit að það er leið út í frelsið en hún lokast jafn­óðum. Fanga­vörðurinn inn­ra með manni passar upp á að maður sofni ekki, kveikir skerandi ljósin reglu­­lega, og endur­­­tekur fyrir manni þrá­hyggjurnar sem eru eins og fleygaðar í kollinn á manni. Maður gerir ekki stærri kröfur en að geta gengið sæmi­­lega á­hyggju­­laus út í vorið – þeir dagar láta bíða eftir sér og tíminn sniglast á­­fram.“

Styrmir bendir á að við höfum reynslu af því frá hruninu að and­legar þjáningar virtust aukast hjá mörgum, ekki síst hjá þeim sem voru veikir fyrir. Þeir sem starfa á þeim vett­vangi hafi gert sér grein fyrir að það mætti búast við endur­tekningu á því vegna þeirra at­burða sem við upp­lifum nú.

„Það skortir ekkert á opnar um­ræður um geð­heil­brigðis­mál nú á tímum en staðan nú ætti að verða okkur hvatning til þess að gera þær um­bætur á heil­brigðis­kerfinu, sem tryggi sterkari mið­stýringu á að­gerðum til þess að fylgja á­kvörðunum stjórn­valda eftir,“ segir Styrmir.

Í sam­tali við frétta­vef DV eftir að færslan var birt vakti Egill at­hygli á skömminni við að maður sé að bregðast, ekki bara sjálfum sér og sínum nánustu heldur einnig vinnunni og kröfunum sem maður heldur að fólk geri til manns.

„Egill Helga­son talar um „skömmina“ sem þessum þjáningum fylgir. Það er sú „skömm“ sem gerði það að verkum fyrr á tíð að í fjöl­skyldum var þagað um alkó­hól­isma. Það var sama „skömm“ sem gerði það að verkum að ekki mátti tala um geð­veiki í fjöl­skyldum. Það er búið að hrekja hana á brott bæði vegna alkó­hól­isma og geð­veiki en hún er enn til staðar vegna heimilis­of­beldis og barna­níðs. Nú er lag til að gera átak í þessum efnum, sem nær til margra þátta þessara mála, vegna þess að það er orðinn svo víð­tækur skilningur í sam­fé­laginu á því hversu mikil­vægt það er.“

Styrmir kallar eftir því að þau Ás­mundur Einar Daða­son, fé­lags- og barna­mála­ráð­herra, og Svan­dís Svavars­dóttir heil­brigðis­ráð­herra setjist niður og ræði sín í milli hvaða skipu­lags­breytingar þurfi að gera.