„Stjórn­völd eru enn hrædd um að al­menningur fari sér að voða“

„Árið er 1994 og þú ert með vægan höfuð­verk. Þú gerir þér ferð í næstu verslun og kaupir í­bú­fen til að slá á verkinn. Nei, þú ert að sjálf­sögðu ekki á Ís­landi.“

Svona hefst pistill eftir Hönnu Katrín Frið­riks­son, þing­mann Við­reisnar, sem birtist í Frétta­blaðinu í dag. Þar gerir Hanna Katrín lyfja­lög að um­tals­efni og gagn­rýnir að ekki skuli vera hægt að fá lausa­sölu­lyf af­greidd í verslunum.

Hanna Katrín bendir á að 26 ár séu liðin frá því gildandi lyfja­lög voru sett, en lyfja­lög eru nú til með­ferðar á Al­þingi og eru ýmsar breytingar í far­vatninu – þar á meðal í tengslum við lausa­sölu­lyf.

„En verið alveg ró­leg, það er ekkert verið að slaka of mikið á for­ræðis­hyggjunni. Ekkert of mikið vald til fólksins. Stjórn­völd eru enn hrædd um að al­menningur hér fari sér að voða með í­bú­feni, of­næmis­lyfjum, maga­bólgu­lyfjum eða vægum verkja­lyfjum. Nema í­búar í litlum plássum þar sem ekki eru starf­ræktar lyfja­búðir eða lyfja­úti­bú. Þar má, sam­kvæmt til­lögu stjórn­valda, veita undan­þágur og selja lausa­sölu­lyf á sama hátt og þau eru seld í flestum löndum í kringum okkur, í al­mennri verslun.“

Hanna Katrín segir að til­lagan sé fín að öllu leyti nema einu. Hún gangi nefni­lega of skammt.

„Eðli­legra væri að sýna þá fram­sýni að af­nema þessar miklu tak­markanir sem enn gilda um lausa­sölu­lyfin. Í tengslum við af­greiðslu lyfjalaga nú hef ég lagt fram breytingar­til­lögu þess efnis. Til að gæta fyllstu var­úðar felur til­lagan í sér að Lyfja­stofnun skuli birta lista á heima­síðu sinni yfir þau lyf, styrk­leika og pakkningar, sem heimilt verður að selja. Sam­keppnis­eftir­litið hefur bent á að reynsla ná­granna­landa okkar af því að heimila sölu lausa­sölu­lyfja í al­mennum verslunum sé sú að neyt­endur hafi notið meira úr­vals ó­dýrra lausa­sölu­lyfja. Víða í ná­granna­löndum okkar er hægt að nálgast helstu lausa­sölu­lyf í sjálf­sölum. Að mati Sam­keppnis­eftir­litsins væri til­efni til að skoða notkun sjálf­sala hér.“

Hanna Katrín segist vera sam­mála því en í ljósi ríkjandi for­ræðis­hyggju hér á landi sé réttara að taka eitt skref í einu. „Byrjum á því að treysta fólki og frjálsri sam­keppni.“