Stjörnu­blaða­maður og stjórn­mála­fræðingur rífast um RÚV: „Ís­lendingar eru sorg­lega prinsipplausir“

Ólafur Þ. Harðar­son, prófessor í stjórn­mála­fræði og annar hluti hins goð­sagna­kennda kosninga­vöku­teymis RÚV á­samt Boga Ágústs­syni, skaut á Jakob Bjarnar Grétars­son, blaða­mann Vísis, fyrir færslu sína um hags­muna­tengsl á RÚV, í færslu á Face­book í gær.

Í færslu sinni frá því fyrir nokkrum dögum síðan velti Jakob því upp hvort það væri eðli­legt að dag­skrár­gerðar­menn á RÚV starfi sam­hliða sem tón­listar­menn á kvöldin. Hann lýsti því raunar sem „samansúrruðum hags­muna­tengslum.“

Ólafur er ekki sammála sveitunga sínum: „Vinur minn (og góður FH-ingur), Jakob Bjarnar Grétars­son var að nöldra í gær eða fyrra­dag um þá ó­svinnu að starfandi tón­listar­menn sæju um tón­listar­þætti á RÚV. Taldi það vondan hags­muna­á­rekstur. Og setti ofan í við mig fyrir meint dá­læti á KK,“ segir Ólafur.

Hann bætir við: „Hags­muna­á­rekstrar eru vondir. En snjallir þátta­stjórn­endur sem ólga af þekkingu eru ó­metan­legir.“

Jakob skrifar at­huga­semd við færslu Ólafs og er al­deilis ekki sam­mála: „Já, menn vilja oft af­saka spillingu á því að fólk sé svo á­gætt og skemmti­legt. Og það eigi nú ekki að vera með þetta nöldur,“ segir Jakob og hann er bara rétta að byrja.

Ó­eðli­legt að Egill Helga­son stýri Silfrinu og skrifi á DV

Jakob segist hafa átt sam­tal við mætan mann um það hversu ó­eðli­legt það væri að Egill Helga­son væri fast­ráðinn á RÚV og stýrði þar þjóð­mála­þætti á sama tíma og hann skrifaði blogg á Eyjuna og DV: „RÚV var sem sagt að borga Agli og fjár­festa í skjá­þokka hans sem hann svo seldi á frjálsum markaði, með greina­skrifum fyrir miðil á markaði. Sem skekkir sam­keppnis­stöðu,“ segir Jakob.

Hann heldur á­fram: „Ég var þá búinn að komast að því að lestur á pistla Egils og þar með á Eyjuna/DV var miklu meiri þegar Egill var á skjánum. Sum­sé RÚV var að genereita lestur á miðil í sam­keppni. Stofnunin verður bara að gæta sín í þeim efnum.“

Hann hefur enga þolin­mæði fyrir hags­muna­á­rekstrum: „En þannig getum við ekki um­gengist prinsipp. Eigum við ekki að leyfa hags­muna­á­rekstra ef fólk er ekki vel þokkað en ef þeir eru vin­sælir, vel látnir og vin­sælir, þá sé það ók? Af því að við sjálf viljum gjarnan hafa ein­hvern í radíóinu sem okkur þykir skemmti­legur?“

Segir Ólaf sanna prinsippleysi Ís­lendinga

„Menn verða bara að velja,“ heldur Jakob á­fram. „Ef KK vill vera í út­varpinu, þá verður hann bara að hætta í tón­listar­bransanum. Og fara að gera eitt­hvað annað. Af­greiða í sjoppu eða eitt­hvað. Þeir sem eru þar eiga ekki að koma ná­lægt um­fjöllun um sjálfa sig og sína vini. En það er ekki uppá KK komið, heldur stjórn­endur þarna sem eru að þessu leyti afar ó­fag­legir sem svo þýðir að það er erfitt að verja þennan ríkis­rekstur,“ segir hann enn fremur.

Hann gagn­rýnir Ólaf: „Þetta eru ekki per­sónu­legar á­rásir eins og það er alltaf lagt upp í þessu bor­u­lega og með­virka sam­fé­lagi og reynt að smætta gagn­rýnina með því að tala um nöldur. Þetta greinar­korn þitt, Ólafur H., sem ert sjálfur með verk­efni hjá stofnuninni en telur þó boð­legt að verja þetta, sannar það nú eigin­lega að Ís­lendingar eru sorg­lega prinsipplausir og hafa það eitt á móti spillingu að komast ekki með puttana í hana sjálfir. Annars er hún ó­boð­leg,“ segir Jakob.

Ólafur svarar Jakobi og lætur nú ekki vaða yfir sig svo glatt: „góði vin, ég hef skrifað gegn spillingu og fyrir­greiðlsu­pólitík á Ís­landi í hálfa öld. Og hef ekkert á móti nöldri“

Hann sakar Jakob um ó­merki­leg­heit: „vissu­lega hef ég verið í kosninga­sjón­varpi RÚV síðan 1986. En mér finnst satt að segja ó­merki­legt að draga það upp í þessu sam­hengi - eins og skoðanir mínar á al­manna­út­varpi stjórnist af eigin­hags­munum. Kanntu annan?“ segir prófessorinn geðugi.

„Margur heldur mig sig“

Hann heldur á­fram: „Ég hef skömm á fyrir­greiðslu. Lengi verið vandi á Ís­landi, þó á­standið hafi skánað eins og allir læsir menn vita, m.a. af rann­sóknum Gunnars Helga Kristins­sonar. Rugl um að við séum með spilltustu þjóðum í heimi á sér enga stoð í veru­leika (ég er ekki að saka þig um að halda því fram). - Veit af langri reynslu að kröfur um enga hags­muna­á­rekstra geta stundum endað í banni á þekkingu. Kallaði þetta spurninguna um "fjar­lægð" vs. "þekkingu" (og á t.d. við um dóm­nefndir í há­skólum). - Annars er allt gott að frétta héðan frá Madríd! Lifi Fim­leika­fé­lagið,“ segir Ólafur og slær á létta strengi í lokin.

Hann stenst þó ekki mátið og bætir við einni at­huga­semd í við­bót: „prinsipp, hreinar hugsanir eða ó­menguð ídeó­lógía hafa valdið meiri bölvun í ver­öldinni síðustu 100 ár en allt annað. "Að haga seglum eftir vindi" hefur verið skammar­yrði í ís­lenskri pólitík. En ég sagði nem­endum mínum að spyrja sjó­menn um hvað gerðist ef þeir höguðu seglum ekki eftir vindi. - Einu sinni (á krá með kátum pilti) var "prag­mat­ismi" ís­lenskaður með frasanum "snjall og úr­ræða­góður". Ekki hlut­laust - en mér finnst þetta enn býsna gott,“ segir Ólafur.

Þá svarar Jakob: „Að vera að teikna mig upp sem ein­hvern öfga­prinsipp- og ídeó­lógíker með hina "kór­rétta hugsun" (sem gerir mig ó­vænt af politi­cal cor­recct­ness-manni?!); en slíkir hafi valdið meiri bölvun í ver­öldinni síðustu öld en allt annað, vegna þess að ég bendi á að ekki sé vert að dag­skrár­gerðar­menn á ríkis­út­varpinu fjalli um sig sjálfa, vini sína og hags­muni, segir býsna mikla sögu. Verð ég að segja.“

Ólafur svarar snaggara­lega: „margur heldur mig sig, var sagt í Flens­borg í gamla daga,“ og bætir við blikk­kalli.

Guð­mundur Andri Thors­son, rit­höfundur og fyrr­verandi þing­maður Sam­fylkingarinnar, bætir við at­huga­semd undir færslu Ólafs: „Fínir þættir hjá KK, og af­staða Jakobs Grétar sýnir vel þær ó­göngur sem of kór­rétt hugsun (politi­cal cor­rect­ness) getur leitt jafn­vel skyn­sama menn út í,“ segir Guð­mundur.

Jakob áttar sig ekki alveg á at­huga­semd þing­mannsins fyrr­verandi og svarar honum ein­fald­lega með einu, stöku spurningar­merki.