Steinunn Sigurðardóttir rithöfundur er búsett í Frakklandi þessa dagana en þar er ástandið vegna COVID-19 ekki upp á marga fiska þessa dagana, nú þegar vika er þar til jólin ganga í garð.
Steinunn skrifar um þetta í athyglisverðri grein í Fréttablaðinu í dag og vísar í útgöngubann sem mun gilda í Frakklandi alla daga fram í janúar, að aðfangadegi undanskildum, frá klukkan átta að kvöldi til sex að morgni.
Hún segir að boðað hafði verið að söfn, leikhús og kvikmyndahús yrðu opnuð þann 15. desember en forsætisráðherra landsins tilkynnti á dögunum að þessi menningar- og yndisauki yrði dreginn til baka um óákveðinn tíma.
„Ljósi punkturinn í frönskum desember er sá að frá fimmtánda desember þarf ekki lengur að fylla út eyðublaðið illræmda um hvað verið sé að bedrífa utandyra. Og sérstaklega sá ljósi punktur að eftir fimmtánda febrúar má hindrunarlaust ferðast um allt Frakkland. Hingað til aðeins tuttugu kílómetra frá heimili. Og þar áður einn kílómetra. Til útiveru það er að segja. Lengra hefði mátt fara til að sinna innkaupum eða ná sér í nauðsynlega þjónustu. En allstrembið boðorð.“
Steinunn segist ekki vita hvort það sé kófþreyttum Íslendingum einhver hugun en samanburðarreynsla þeirra hjóna af kófi á Íslandi og í Frakklandi er Íslandi mjög í hag.
„Við flúðum kófið í Frans í aprílbyrjun, við illan leik og stórfelld fjárútlát, en höfum sjaldan annan eins himin höndum tekið og að komast heim. Og horfðum stóreyg á kvartandi kóffólk á Íslandi.“
Hún segir að á þeim tíma hafi ástandið í Frakklandi verið þannig að járnbrautarlestum hafði verið umbreytt í farartæki fyrir dauðveika, sem var rennt þangað sem spítalapláss var. Þyrlur og flugvélar fluttu dauðveika til Þýskalands og bæjarstjórinn í nágrannabæ þeirra hjóna var fluttur til Bonn í Þýskalandi þar sem hann lést.
Steinunn segir að þrátt fyrir allt þetta séu þau hjónin sultuslök.
Greinina má lesa í heild sinni hér.
