Stefán Pálsson, sagnfræðingur og knattspyrnuáhugamaður, segir að ein af dapurlegum hliðum KSÍ-skandalsins svokallaða sé hvað hann slettist á alla sem starfa í íþróttahreyfingunni.
Hann segir í færslu á Facebook-síðu sinni að í mörgum tilfellum sé það mjög ómaklegt og íþróttahreyfingin í heild sinni afgreidd sem rotin og gróðrarstía fyrir hina verstu hluti.
„En það hefur einmitt verið mjög áhugavert að fylgjast með því hvað rosalega margt hefur gerst í þessum málaflokki á kannski 2-3 síðustu árum. ÍSÍ hefur verið mjög vakandi gagnvart ýmsum meinum á borð við einelti, rasisma, ofbeldi og kynferðislega áreitni. ÍBR í Reykjavík hefur verið með alls konar verkefni í gangi. Íþróttafulltrúarnir eru á sífelldum námskeiðum, félög eru að setja sér alls konar áætlanir, hegðunarviðmið, verklagsferla og viðbragðsáætlanir. - Fyrir áratug var ekki minnst á neitt af þessu öllu,“ segir Stefán.
Hann segir að fótboltinn hafi því miður sýnt þessu minni áhuga og veltir hann fyrir sér ástæðum þess.
„Ef til vill spilar þar inní að hann er svo langstærsta og ríkasta sérsambandið að hann er eins og ríki í ríkinu. Fótboltinn telur sig ekki þurfa að sækja mikið til hinnar sameiginlegu íþróttahreyfingar þar sem hún sé full af jaðarsettum smáíþróttum í endalausu basli og harki á meðan knattspyrnan er sjálfstætt menningarfyrirbæri í samtímanum með fáheyrt sterka stöðu. Það er mikilvægt í allri umræðunni að gleyma ekki góðu verkefnunum sem í gangi eru.“
Færsla Stefáns fékk talsverð viðbrögð og einn þeirra sem lagði orð í belg var Gústaf Níelsson, sagnfræðingur og fyrrverandi frambjóðandi Íslensku þjóðfylkingarinnar. Hann sagði: „Íþróttaheyfingin á að sinna íþróttum, en ekki pólitískri hugmyndafræði.“
Þessu var Stefán hjartanlega ósammála og benti á að íþróttahreyfingin hefði alla tíð litið svo á að hún væri siðbætandi afl í samfélaginu og það væri hennar hlutverk að þroska meðlimi sína.
„Það væri raunar réttlætingin fyrir öllu þessu puði. Hugmyndir þínar um íþróttir Gústaf eru því á skjön við það sem hefur verið yfirlýst stefna íþróttahreyfingarinnar frá öndverðu, en gæti fallið að hugmyndum einhverra þeirra sem reka atvinnuíþróttalið sem fyrirtæki, en það er ekki nema lítið brot af íþróttaheiminum og ennþá minna hér á landi.“
