Stefán Óli opnar sig um eineltið á Ísafirði: „Ég þorði stundum ekki að fara í sturtu“

„Eineltið var grófast frá 6. bekk og upp í 1. bekk í menntó. Ég óx ekki eins og aðrir og tók kynþroskann seinna út og var ennþá svo lítill og ég var líka þybbinn, en ég svindlaði mér í kvöldmat hjá ömmu og sagði aldrei mömmu frá því og borðaði svo líka kvöldmat heima. Ég var þess vegna sagður vera feitur alla daga; ég heyrði það á hverjum degi í skólanum,“

segir Stefán Óli Magnússon, sem hyggst fara fyrir hönd Íslands í Eurovision í ár, í viðtali við Mannlíf. Í viðtalinu opnar hann sig um eineltið sem hann varð fyrir á Ísafirði og hvaða áhrif það hafði á líf hans.

Stefán svaf stundum lítið fyrir leikfimi- og sundtíma. „Ég þorði stundum ekki að fara í sturtu fyrr en allir voru búnir í sturtu. Sumir strákar eru ekkert búnir að taka út allan þroska fyrr en jafnvel um 21 árs aldurinn,“ segir hann.

„Sjálfstraustið varð eiginlega ekki neitt eftir að eineltið byrjaði.“

Varð það til þess að hann sökkti sér ofan í tölvuleiki. Móðir hans reyndi mikið að fá starfsfólk skólans til að gera eitthvað í málunum, en að lítið hafi verið gert. „Ég lenti líka í því að einn kennarinn sagði nokkuð oft að ég væri heimskur.“

Hann fór langt niður: „ „Ég var í eitt skipti byrjaður að hugsa hvort lífið væri þess virði að lifa því, en ég hef aldrei farið það langt að segja að lífið sé búið. Ég hef sem betur fer aldrei farið þangað.“

Hann glímir enn við kvíða í dag. „Ég nota hann meira sem orku, en eftir að sonur minn fæddist þá breyttist hann úr kvöð og í bara „áfram gakk með lífið“; það er núna eða aldrei.“