Stefán Pálsson sagnfræðingur rifjaði upp á Facebook-síðu sinni í gær eitt eftirminnilegasta partý sem hann hefur farið í. Eins og kunnugt er geisa nú blóðug átök á Vesturbakkanum á milli Ísraels og Palestínu og ljóst að enn er langt í að friður komist á á svæðinu.
Stefán stundaði mastersnám í félagsfræði vísinda- og tækniþekkingar við háskólann í Edinborg í kringum síðustu aldamót. Stefán rifjar upp að í eitt skiptið hafi verið haldin svokölluð þjóðahátíð á stúdentagarðinum – sameiginlegur gleðskapur og pálínuboð þar sem allir komu með rétt að heiman.
„Botninn datt allrækilega úr veislunni þegar palestínsk stelpa í hópnum frontaði ísraelska stelpu og spurði hátt og snjallt: „Þú varst í hernum í (nafn á stað sem ég man ekki og ártal sem ég náði ekki heldur). Getur verið að þú hafi drepið litla frænda minn?“
Sú ísraelska horfði beint í augun á henni á móti og svaraði: „Jú veistu, það getur bara alveg verið.“ Fimm mínútum síðar var veislusalurinn tómur. En hvorki fyrr né síðar hefur stríðið í Palestínu orðið jafn áþreifanlegt í mínum huga.“
Stefán segir að það sem hafi gert þessa uppákomu á stúdentagarðinum sérlega óþægilega hafi verið sú staðreynd að ísraelska stelpan var klár, fyndin og skemmtileg. „Manni hefði liðið betur með þetta allt ef hún hefði verið sérlega ömurleg týpa.“
Undir færslu Stefáns lýstu fleiri svipaðri reynslu sinni. Álfheiður Ingadóttir, fyrrverandi þingmaður og ráðherra, var í sumarskóla í Bretlandi þegar sex daga stríðið braust út í júní 1967.
„Það brast líka á með stríði í skólanum milli ísraelsku nemendanna og þeirra arabísku. Þarna heyrði ég fyrst sögu palestínsku þjóðarinnar. Þessum kafla stríðsins lauk með því að Ísraelsmenn hertóku Gólanhæðir, Gaza-ströndina, Vesturbakkannn og Sínaískaga. En það byrjaði ekki þarna stríðið gegn Palestínumönnum heldur strax við stofnun Ísraelsríkis 1948.“
