Vilhjálmur Rúnarsson, ungur knattspyrnuáhugamaður, átti örlagaríka kvöldstund í London vorið 2017. Það kvöld hitti hann ljóshærða stúlku, draumadísina eins og hann segir sjálfur. Nú þremur árum síðar er óhætt að segja að þau tvö séu á dálítið öðrum stað en þau voru umrætt kvöld.
Vilhjálmur birti frásögnina í Facebook-hópnum Algjörlega óáhugaverðar fótboltaupplýsingar og er óhætt að segja að hún hafi vakið mikla lukku. Hringbraut heyrði í Vilhjálmi sem gaf okkur góðfúslegt leyfi til að birta pistilinn í heild sinni, en óhætt er að segja að um skemmtilega frásögn sé að ræða:
Pistill Vilhjálms:
Í síðustu viku bárust þær ágætu fregnir að kvennalið Tottenham hafi útnefnt nýjan fyrirliða fyrir komandi tímabil. Fregnirnar komu mér í heldur betur opna skjöldu, ekki eingöngu vegna þess að ég er grjótharður Tottenham stuðningsmaður, heldur einnig vegna þeirrar súrrealísku og óglæstrar minningar sem ég á af nýja fyrirliðanum.
Laugardagskvöldið 6. maí árið 2017 var örlagaríkt fyrir Vilhjálm Rúnarsson. Ég var sem sé að njóta síðara kvöldsins í helgarferð til Lundúna sem ég hafði farið í með vini mínum. Við vinirnir vorum heldur betur sárir eftir föstudagskvöldið þar sem dyraverðir eins flottasta næturklúbbs Lundúnaborgar höfðu meinað okkur aðgöngu þar sem ég var í "strigaskóm". Við höfðum heyrt geggjaða hluti um þennan tiltekna næturklúbb og vorum því harðákveðnir að mæta þangað aftur á laugardagskvöldinu. Ég græjaði viðeigandi skó í Zöru og viti menn, dyraverðirnir hleyptu mér inn í þetta skiptið.
Þegar inná klúbbinn var komið vorum við vinirnir skælbrosandi og fullir sjálfstrausts eftir að hafa neglt í okkur nokkrum G&T auðvitað.. Við komum auga á þessar gullfallegu dömur sem sátu einar við fjögurra manna borð og hugsuðum með okkur að þetta væri nú heldur betur tækifærið að láta til okkar taka. Vinur minn hóf viðræður við þá dökkhærðu sem mér leyst ágætlega á þar sem ég hafði mun frekar áhuga á þeirri ljóshærðu. Við félagarnir fleygðum út veiðinetunum af mikilli vandvirkni enda síðasta kvöldið í Lundúnum.
Sú ljóshærða spurði mig hvað ég væri að bauka í lífinu og ég eins og mér einum er lagið eftir 3-4 G&T, kryddaði sannleikann og sagðist vera "semi-professional" knattspyrnumaður sem væri í fríi í Lundúnum. Ég bætti því góðfúslega við að ég væri Íslendingur sem spilaði með "Berzerks FC in the Icelandic 3. division" og væri á leið í skóla í Bandaríkjunum um haustið. Reyndist það eini sannleikurinn í þessu sykurhúðaða svari mínu.
Spurði þá þessi merki knattspyrnumaður frá Íslandi, þá ljóshærðu hvað hún væri að gera í lífinu. Kvaðst hún vera frá Wales og væri atvinnumaður hjá kvennaliði Tottenham í ensku úrvalsdeildinni og væri nýgengin í raðir Spurs frá Watford. Ég hló og sagði henni að segja mér annan brandara. Hún hló á móti og kvaðst fúlasta alvarlega. Ég missti andlitið og sagðist vera einn dyggasti stuðningsmaður Tottenham á íslenskri grundu og að uppáhalds manneskjan mín í öllum heiminum, Gareth Bale, fyrrum Spursari væri einmitt frá Wales sömuleiðis.
Ég átti þó enn erfitt með að trúa henni og bað hana um sönnunargögn. Hún sagði það vera lítið mál og bað mig að fylgja sér á Instagram. Sem fyrr missti ég andlitið er ég sá viðeigandi myndir af henni á Instagram í leik með kvennaliði Spurs.
Eftir langt og gott kvöld með dömunum var farið að líða að lokun næturklúbbsins. Við vinirnir ríghéldum í þá von um að landa stóra vinningnum og fara með þeim heim á hótelið. Taldi ég mig vera með betra hnossið en vinur minn þar sem hún væri nú jú leikmaður Tottenham. Þegar klúbbnum var skellt í lás spurði ég ljóshærðu dömuna hvort það mætti ekki bjóða henni að kíkja með mér upp á hótel.. Hún afþakkaði pent, sagðist vera á bíl og að það væri æfing hjá sér daginn eftir. Ég og vinur minn fórum semsé tómhentir, fullir og spólgraðir aftur uppá hótelherbergi og lukum helgarferð til Lundúna í því óglæsta ástandi.
Í dag er ég án félags með bumbu og ljóshærða draumadísin mín, Josie Green, nýútnefndur fyrirliði Tottenham. Það er stutt á milli í þessu..
