Sól­veig Anna: „Guð minn góður, hvað er hægt að ganga langt í veru­leika­firringunni?“

„Fyrir­gefiði en ég verð að viður­kenna að mér fallast hendur þegar ég les þetta. Guð minn góður, hvað er hægt að ganga langt í veru­leika­firringunni?“

Þetta er spurning sem Sól­veig Anna Jóns­dóttir, for­maður Eflingar, varpar fram á Face­book-síðu sinni. Til­efnið eru um­mæli sem Bjarni Bene­dikts­son fjár­mála­ráð­herra lét falla á Al­þingi á dögunum þegar hann sagði það „ein­hverja verstu hug­mynd sem hann hefði heyrt“ að fjölga opin­berum störfum.

Um­mælin féllu þegar verið var að ræða fjár­auka­lög á Al­þingi og nýjan að­gerða­pakka ríkis­stjórnarinnar vegna CO­VID-19 far­aldursins. Ágúst Ólafur Ágústs­son sagði það mikil­vægt að búa til störf í því á­standi sem nú ríkir og nefndi hann opin­ber störf í því sam­hengi. Bjarna leist ekki beint vel á þessa hug­mynd og kæfði hana í fæðingu.

Launum haldið niðri af grimmd

Sól­veig Anna bendir á að um­önnunar­kerfin okkar hafi lengi verið van­fjár­mögnuð. „Ekki að­eins hefur laununum okkar verið haldið niður af mikilli grimmd heldur hefur álag sí­aukist. Mann­ekla hefur ríkt, vegna launa­stefnunnar […] en ekki síður vegna á­lagsins sem fylgir því að að þurfa enda­laust að vinna líkam­lega og and­lega erfið störf á miklum hraða.“

Sól­veig Anna tekur dæmi:

„Þú vinnur á hjúkrunar­heimili. Það vantar starfs­fólk. Segir þú við gamla manninn sem vill eiga við þig orð og biðja þig um liðsinni: "Hættu að trufla mig, ég hef ekki tíma til neins nema að gefa þér lyfin". Nei, þú talar við hann og að­stoðar. Á "eigin kostnað" af því að þú getur ekki sagt næsta manni að þú getir ekki talað við hann. Og ekki næsta þar á eftir heldur. En verk­efnunum sem þú þarf að leysa fækkar ekki. Verk­efnunum sem eru fólgin í því að annast annað lifandi fólk. Þú bara hleypur hraðar á milli her­bergja og upp og niður stiga.“

„Aldrei dýft hendi í kalt vatn“

Sól­veig segir að nú stígi fólk fram, Ágúst Ólafur til dæmis, og leggi til að opin­berum störfum verði fjölgað í ljósi mikils at­vinnu­leysis. Þetta séu til dæmis störf við um­önnun, í skóla­kerfinu og heil­brigðis­kerfinu.

„Og þá dirfast valda­menn, auð­menn að láta eins og það sé versta og heimsku­legasta hug­mynd í heimi. Menn sem hafa aldrei dýft hendi í kalt vatn. Og bók­staf­lega fara bara að bulla. Vilja frekar hafa fólk at­vinnu­laust en að búa til störf inn í kerfum sem sár­lega þurfa á meira vinnu­afli að halda. Vilja frekar hafa fólkið inn í kerfunum að niður­lotum komið frekar en að gefa þumlung eftir af dog­matískum á­trúnaði sínum á hug­mynda­fræði sem er bók­staf­lega eins frá­hrindandi og hægt er að hugsa sér. “

Sól­veig vísar svo í svar Bjarna sem sagði:

„Þetta er ein­hver versta hug­mynd sem ég heyrt, að nú sé á­stæða til að fara að stór­fjölga opin­berum störfum,“ svaraði Bjarni. „Ég held að það sé ekki verk­efnið. Við þurfum að gera okkur grein fyrir því hvert vanda­málið er. Vanda­málið er störfin í einka­geiranum sem eru að hverfa. Það er rót vandans.“

Fallast hendur

Sól­veig er hugsi og viður­kennir að henni fallast hendur.

„Hvers­konar svar er þetta eigin­lega hjá fjár­mála­ráð­herra Ís­lands? Já, vanda­málið er að störfin í einka­geiranum eru horfin. Fólk er án at­vinnu. Og til eru stofnanir þar sem að sár­vantar vinnu­afl. Hjúkrunar­heimilin hafa flutt inn fólk á undan­förnum árum til að hægt sé að starf­rækja þau. Leik­skólarnir hafa þurft að bjóða náms­fólki að vera í 30%, 40% vinnu svo að hægt sé að láta hlutina ganga upp. Enda­laus mann­ekla og fólk enda­laust að byrja og hætta. Er það "versta hug­mynd" sem full­orðinn maður með stór­kost­leg völd hefur heyrt að vandi þeirra án at­vinnu og vandi kerfanna verði leystur?

Fyrir­gefiði en ég verð að viður­kenna að mér fallast hendur þegar ég les þetta. Guð minn góður, hvað er hægt að ganga langt í veru­leika­firringunni?“

Ákallar guð og fer með bæn

Sól­veig Anna gerir Stak­steina Morgun­blaðsins í dag ennig að um­tals­efni, en þar er tekið undir um­mæli Bjarna um að hug­myndin um fjölgun opin­berra starfa sé slæm.

„Í Stak­steinum í dag, senni­lega rituðum af læri­föður fjár­mála­ráð­herra, manninum sem hafði mest völd allra í ís­lensku sam­fé­lagi lengi vel, er lagt til að fólki sem starfar hjá hinu opin­bera verði sagt upp. Til að "veita at­vinnu­lífinu og þar með verð­mæta­sköpuninni eðli­legt svig­rúm." Það er hægt að ganga svona langt í veru­leika­firringunni. Það er hægt að leggja það til að í stór­kost­legu fjölda­at­vinnu­leysi sé það hlut­verk hins opin­bera að reka fólk! Sem getur þá farið á at­vinnu­leysis­bætur. Sem ríkið greiðir. Þetta mun veita "svig­rúm".

Ég get ekki annað en á­kallað guð aftur og farið með bæn; að for­sætis­ráð­herra raun­veru­lega vilji og geti haft ein­hverja stjórn á brjál­seminni í fjár­mála­ráðu­neytinu svo að menn á valdi óra og ofsa­trúar fái hér ekki að leiða yfir okkur enn meiri ó­gæfu.“